23 Απρ 2017

Εντατικό Μάθημα Φωτογραφίας

Φωτ.: Κώστας Παρούσης

Εντατικό  Μάθημα Φωτογραφίας 

Αθήνα, Κυριακή 28 Μαϊου 2017,    10:00 – 13:00 

Το σεμινάριο απευθύνεται σε αρχάριους ή νέους φωτογράφους (θα γίνει μελλοντικά ανάλογο σεμινάριο μόνο για προχωρημένους).


Όλη η βασική τεχνική της φωτογραφίας σε ένα αυτοτελές σεμινάριο!

Ενδεικτικά θέματα:

·         Σωστές ρυθμίσεις της μηχανής και χρησιμοποίηση έτοιμων προγραμμάτων

·         Διαφράγματα, ταχύτητες, ISO (πώς παγώνουμε π.χ. την κίνηση ή τι 
         ρυθμίσεις έχουμε το βράδυ...)

·         Φως. Δημιουργική χρήση φυσικού και τεχνητού φωτός.

·         Φακοί. Ευρυγώνιος, κανονικός, τηλεφακός. Πότε για παράδειγμα κάνουμε
         ζουμ και γιατί...

·         Εισαγωγή στο πορτρέτο, στην ταξιδιωτική και στη νυχτερινή
         φωτογραφία.

·         Τι είναι το καδράρισμα και η σύνθεση στη φωτογραφία.

·         Βασική επεξεργασία στον υπολογιστή μέσα από δωρεάν προγράμματα

·         Και τέλος πώς θα γίνουμε καλύτεροι φωτογράφοι ακολουθώντας δυο
         βασικές πρακτικές!

Πληροφορίες

Κυριακή 28 Μαϊου 2017,    10:00 – 13:00 (το σεμινάριο διαρκεί από τρεις ως τέσσερις ώρες και προσαρμόζεται στον αριθμό, αλλά και στο επίπεδο των συμμετεχόντων)

Εξοπλισμός: οτιδήποτε έχετε ως φωτογραφική μηχανή (κινητά δεκτά!)  
Μικρό τμήμα: 4 ως 7 άτομα

Κλείστε έγκαιρα θέση στο 
akatsikoudis@yahoo.com στέλνοντας όνομα και κινητό τηλέφωνο (στο θέμα να γράφετε ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΤΑΤΙΚΟ 28 ΜΑΪΟΥ), θα σας στείλω αρχικά μήνυμα επιβεβαίωσης και ύστερα, λίγες μέρες πριν το σεμινάριο, λεπτομέρειες.

Κόστος 30 ευρώ!

Δάσκαλος: Ανδρέας Κατσικούδης, 12 χρόνια δάσκαλος φωτογραφίας 

Θα δοθούν σημειώσεις σε ηλεκτρονική μορφή για να συνεχίσετε τη μελέτη μόνοι σας! 

Αυτό το σεμινάριο είναι αυτοτελές και δεν έχει σχέση με τα κανονικά μου μαθήματα που κάνω στο Cinemarian και διαρκούν 8 μήνες - ενώ υπάρχει και κύκλος για προχωρημένους μαθητές (άλλοι 8 μήνες). Ξεκίνησε από την ιδέα που είχε ένας φίλος από την επαρχία - μπορούσε να έρθει στην Αθήνα μόνο για ένα σαββατοκύριακο να κάνουμε μάθημα... Είναι, λοιπόν, μια καλή αρχή για κάποιον νέο στη φωτογραφία, αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει ένα κανονικό κύκλο μαθημάτων!


22 Απρ 2017

ΧΑΡΗΣ ΚΑΚΑΡΟΥΧΑΣ - παρουσίαση φωτογράφου

Φωτ.: Χάρης Κακαρούχας 
Ο Χάρης Κακαρούχας στο Cinemarian

To Σάββατο 6 Μαϊου 2017 στις 8:15 μ.μ. θα έχουμε το γνωστό και βραβευμένο φωτογράφο Χάρη Κακαρούχα μαζί μας στο Cinemarian (Γενναίου Κολοκοτρώνη 42, Κουκάκι)

Καλεσμένος της Φωτογραφικής Ομάδας ΔΙΑΦΡΑΓΜΑ 26 θα παρουσιάσει δείγματα δουλειάς του και θα συζητήσει με τον κόσμο για την πορεία του, τις εμπειρίες του και γενικότερα για τη φωτογραφία.

Τίτλος της παρουσίασης του:  Η φωτογραφική διαδικασία ως συν-κινητικό βίωμα

Είσοδος ελεύθερη - παρακαλούμε να είστε στο χώρο ως τις 8 μ.μ. για να εξασφαλίσετε θέση

Σύντομο βιογραφικό

Ο Χάρης Κακαρούχας ( www.hariskakarouhas.com ) γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε χαρτογραφία στην Πολυτεχνική σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου, Οπτική εντύπωση και θεωρία χρώματος στο University of Glasgow (M.Sc) και έκανε την διδακτορική του διατριβή στη φωτογραφία στο University of Derby (τίτλος της διατριβής ‘Προσωπογραφία: Εικονίζοντας τον Εαυτό’).

Σπούδασε διάφορους τρόπους θεραπείας μέσω της τέχνης στο Voicing Institute , Puna Multiversity, καθώς και πρακτικές  σύγχρονης σωματικής ψυχοθεραπείας στο Diamond logos και Transessence foundation.

Φωτογραφική του δουλειά έχει δημοσιευτεί σε διάφορα περιοδικά στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 1997 εκδίδεται το φωτογραφικό του λεύκωμα με τίτλο ‘Στα μονοπάτια του χρόνου’ από τις εκδόσεις Φωτοχώρος. Το 2003 βραβεύεται με το “Βραβείο των Ευρωπαίων εκδοτών” και η δουλειά του εκδίδεται σε λεύκωμα με τίτλο “Μετέωρος χρόνος : Ένα πορτραίτο της Κούβας” ταυτόχρονα από τους Dewi Lewis Publishing UK, Peliti Associati Italy, Edition Braus Germany, Actes Sud France, Αpeiron Publications Greece και Lunwerg Editiones Spain. Το λεύκωμα βραβεύεται το 2004  με το βραβείο “Μήλος” για το καλλιτεχνικό βιβλίο της χρονιάς στην Ελλάδα. Την ίδια χρονιά λαμβάνει το Schweppes Photographic Portrait Prize ως επιλαχών.

Το 2013 είναι ο καλλιτεχνικός διευθυντής του πρώτου Eco-Art Festival στην Αθήνα το οποίο οργανώθηκε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Έχει πραγματοποιήσει πλήθος φωτογραφικών εκθέσεων ομαδικών και ατομικών ανά το κόσμο. Παραδίδει φωτογραφικά βιωματικά σεμινάρια με γενικό τίτλο “Insight Photography”. Φωτογραφική δουλειά του βρίσκεται σε Μουσεία και ιδιωτικές συλλογές. 



Επιμέλεια εκδήλωσης: Λίτσα Μπούσμπουρα

---------------------------------------------------------------------------------------------------

Η ομάδα Διάφραγμα 26 είναι μία φωτογραφική ομάδα με έδρα την Αθήνα.
Αποτελείται από επαγγελματίες κι ερασιτέχνες φωτογράφους κι έχει ως συντονιστή της τον δάσκαλο φωτογραφίας Ανδρέα Κατσικούδη. Στεγάζεται στο Cinemarian.
Διοργανώνει εκθέσεις, παρουσιάσεις φωτογράφων, φωτο-εξορμήσεις, ομιλίες και προβολές ταινιών για τη φωτογραφία. Διοργανώνει επίσης στην Αθήνα το PHOTO SUNDAY και κάθε χρόνο ένα φεστιβάλ με συμμετοχή καλλιτεχνών από όλα τα είδη τέχνης.

21 Απρ 2017

Εργαστήρι Γυμνού στη θάλασσα

Φωτ.: Δημήτρης Ρουστάνης 

Εργαστήρι Γυμνού στη θάλασσα

Κυριακή 7 Μαϊου στις 8:30 το πρωί σε παραλία της Αττικής.

 Διάρκεια φωτογράφισης: από δυο ώρες και πάνω (εξαρτάται από τον αριθμό των συμμετεχόντων). Ο/η κάθε φωτογράφος θα έχει τουλάχιστον 15 λεπτά την σκηνοθεσία, ενώ τις υπόλοιπες ώρες τραβάει φωτογραφίες λίγο πιο πίσω από αυτόν που έχει την πρωτοβουλία.
Θα δουλέψουμε με φυσικό φως και ανακλαστήρες. Το μοντέλο μας είναι έμπειρο και βοηθάει πολύ τους αρχάριους όσο αφορά το ποζάρισμα. Οι έμπειροι ξέρουν τι θέλουν...
Φυσικά μπορούμε να έχουμε μαζί μας props (αντικείμενα) που χρειαζόμαστε για τη σκηνοθεσία μας (ή απλά να αφήσουμε το φυσικό χώρο και το μοντέλο να δουλέψουν για μας).


Κόστος 40 ευρώ (για τους μαθητές του Α.Κ. 30 ευρώ) και κράτηση θέσης μόνο με προκαταβολή 20 ευρώ στο λογαριασμό: IBAN: GR26 0171 7600 0067 6013 1583 253  (δικαιούχος Ανδρέας Κατσικούδης, ο καταθέτης γράφει το όνομά του και στέλνει email: akatsikoudis@yahoo.com για ενημέρωση -  στο θέμα: για το ΓΥΜΝΟ και γράφει και το κινητό του στο μήνυμα)

Υπάρχει η δυνατότητα επίσης να περάσετε από το Cinemarian Τετάρτες 6-10 μμ για να δώσετε την προκαταβολή (και το email σας).

23 - 24 Σεπτεμβρίου 2017 το Cinemarian θα φιλοξενήσει έκθεση με φωτογραφίες από τα εργαστήρια Γυμνού που έχουμε οργανώσει. 

Πληροφορίες: akatsikoudis@yahoo.com


19 Απρ 2017

Cinemarian - o χώρος των ανεξάρτητων ταινιών μικρού μήκους στην Αθήνα

photo: Philip Gavrilakis

Ανακάλυψα με καθυστέρηση ένα ωραίο αφιέρωμα του InExarchia για το Cinemarian 
και το παραθέτω:

Ένας χώρος, σαν στέκι, αισθητικής που μας αρέσει με προβολές ταινιών υποκουλτούρας, αντικουλτούρας και ντοκιμαντέρ, καθώς επίσης και σεμινάρια κινηματογράφου και φωτογραφίας. Εκτός Εξαρχείων αλλά πας, δεν πας;! 

συντάκτης: Nancy Angelopoulou
photos: Philip Gavrilakis
 
Ένας νέος χώρος για όσους θέλουν να ανακαλύψουν και ταινίες του ανεξάρτητου underground σινεμά, έχει δημιουργηθεί και έχει ήδη αγαπηθεί από πολλούς. Μπορεί να μη βρίσκεται στα Εξάρχεια αλλά στους πρόποδες του Φιλοπάππου, σίγουρα όμως η φήμη του έχει αρχίσει να εξαπλώνεται σε όλη την Αθήνα. Ένας από τους λόγους, είναι ότι οι άνθρωποι γύρω από το όλο εγχείρημα αγαπούν πολύ το σινεμά σαν τέχνη, την ιστορία του κινηματογράφου και ό,τι κινείται γύρω από την κουλτούρα του.

Ή καλύτερα την υποκουλτούρα του.  


photo: Philip Gavrilakis
Το τελευταίο του αφιέρωμα στο Post punk του Δυτικού Βερολίνου, μας έκανε να θέλουμε να σας συστήσουμε το Cinemarian. Για την ιστορία να σας πούμε ότι λίγα μέτρα πιο πέρα στο νούμερο 16 της οδού Γενναίου Κολοκοτρώνη λειτουργούσε παλιότερα, ένας κινηματογράφος με το όνομα "Αρτ Εκράν".
Με χαρά λοιπόν διαπιστώσαμε πως θα περπατήσουμε ξανά αυτό το δρόμο έχοντας προορισμό ένα σινεμά, αυτή τη φορά λίγο διαφορετικό..

Μόνο από το όνομα του χώρου υποψιάζεσαι τι είναι το Cinemarian. Μπαίνοντας σου θυμίζει καλλιτεχνικό καφέ-στέκι με artworks στον τοίχο, φάνζιν και επιτραπέζια στα ράφια και ένα φιλικότατο bar-κουζινάκι: αρχικά δε μπορείς να φανταστείς ότι στο βάθος κρύβεται -όχι κήπος- αλλά αίθουσα προβολών! 

Στο Cinemarian μας υποδέχτηκε ο Γιάννης Παρασκευόπουλος (ομάδα Σύναψις), που έχει επιμεληθεί πολλά αφιερώματα, μεταξύ των οποίων και το "Post punk στο Δυτικό Βερολίνο", για να μας λύσει τις απορίες μας.. 
 

"Δημιουργός του Cinemarian είναι ο Γιάννης Φόρτης, ενώ ο Ανδρέας Κατσικούδης παραδίδει μαζί με μένα τα σεμινάρια. Παίζουμε ντοκιμαντέρ ή αμιγώς ταινίες μυθοπλασίας, υποκουλτούρας ή αντικουλτούρας. Πρόσφατα ξεκινήσαμε να βάζουμε μουσικούς ή dj να παίζουν κατά τη διάρκεια των προβολών. Κάποιες ταινίες που προβάλλονται εδώ είναι πρωτοποριακές ή avant garde και επιλέγω να τις επενδύσω με πιάνο, με ένα μουσικό να παίζει ζωντανά. Για την προβολή "Η πτώση του οίκου των Άσερ" (20.12.15), θα έρθει ένας μουσικός από τους "Οδός 55". Εκτός από τις προβολές και τα αφιερώματα, στο χώρο παραδίδονται σεμινάρια κινηματογράφου και φωτογραφίας, ενίοτε παρουσιάζεται κάποιο θεατρικό για ένα διήμερο, ή εκθέσεις ζωγραφικής όπως αυτή που κάνει κάθε χρόνο ο Νίκος Λαμπρινός.
Όταν άνοιξε ο χώρος, ο κόσμος από τη γειτονιά έμπαινε με απορία λόγω του ότι η αίθουσα προβολών δε φαίνεται. Τώρα πλέον μας γνωρίζει και μας τιμά με την παρουσία του πολλές φορές. Το αφιέρωμα στο post punk παρακολούθησαν ήδη πολλοί καλλιτέχνες, πολλοί φοιτητές της ΑΣΚΤ και άνθρωποι που ακούνε punk και post punk". 

12 Απρ 2017

Η φωτογραφία ως τέχνη

H. C. Bresson 
Η φωτογραφία ως τέχνη

Αν δεν καταλάβουμε τη χρησιμότητα του άχρηστου, δεν θα καταλάβουμε την τέχνη· και μια χώρα που δεν καταλαβαίνει την τέχνη είναι μια χώρα σκλάβων ή ρομπότ, μια χώρα δυστυχισμένων ανθρώπων, ανθρώπων που δεν γελάνε και δεν χαμογελάνε, μια χώρα χωρίς πνεύμα· όπου δεν υπάρχει χιούμορ, όπου δεν υπάρχει γέλιο, υπάρχει οργή και μίσος. ΙΟΝΕΣΚΟ 

Η φωτογραφία θα μπορούσε θεωρητικά να χωριστεί σε δυο κατηγορίες:

Εφαρμοσμένη Φωτογραφία και Καλλιτεχνική Φωτογραφία

Bill Brandt

Η πρώτη περιλαμβάνει πολλά γνωστά και απολύτως χρήσιμά μας είδη φωτογραφίας: φωτογραφία γάμου, διαβατηρίου, μόδας, διαφημιστική, κάλυψη εκδηλώσεων, ρεπορτάζ, ταξιδιωτική κλπ. – καμία σχέση βέβαια το ένα είδος με το άλλο! Διαφορετικές οι τεχνικές απαιτήσεις, ο εξοπλισμός και η σχέση τους με την καλλιτεχνική (γιατί τα όρια είναι πάντα σχετικά…). Να αναφέρουμε για παράδειγμα ότι μεγάλοι σύγχρονοι φωτογράφοι κινήθηκαν με ταλέντο ανάμεσα στη διαφημιστική φωτογραφία (βιοπορισμός) και την καλλιτεχνική και ο τρόπος προσέγγισης τους δεν ήταν διαφορετικός – παρόλο που άλλο στόχο είχε η μια δουλειά τους και διαφορετικό η άλλη... Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Man Ray.

MAN RAY - κινήθηκε με άνεση ανάμεσα στην τέχνη και τη διαφήμιση

Η δεύτερη περιλαμβάνει διάφορα είδη που κι αυτά δεν έχουν και πολλά κοινά μεταξύ τους – εκτός από το ότι τα αντιμετωπίζουμε ως τέχνη! Εδώ σταματάει η εφαρμογή, η δουλειά και η σκοπιμότητα και μένει μόνο η ανάγκη μας για πνευματική ανάταση, συγκίνηση, περισυλλογή ή αισθητική ευχαρίστηση. Παραδείγματα: Η φωτογραφία ως εννοιολογική τέχνη, η κλασική φωτογραφία δρόμου, η εικαστική (πικτοριαλιστική) προσέγγιση,η “καθαρή” (straight) φωτογραφία, η φωτογραφία στα πλαίσια του dada και του σουρεαλισμού, η προσέγγιση της νέας αντικειμενικότητας, το καλλιτεχνικό ντοκουμέντο κ.ά.

Τα όρια - σύνορα, οι ορισμοί, οι κανόνες και οι ιεραρχήσεις έχουν σχετική αξία. Είναι εργαλεία για να επικοινωνούμε άνθρωποι που έχουν σχετικά κοινό πολιτιστικό υπόβαθρο σε δεδομένο χρόνο και κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Τι σημαίνει αυτό για τη φωτογραφία; Ότι τι θεωρείται τέχνη και τι όχι δεν είναι κοινά αποδεκτό από όλες κι όλους, αλλά έτσι κι αλλιώς αλλάζει με το χρόνο και τον τόπο. Αυτό που αρχικά ήταν ένας πειραματισμός στο περιθώριο της τέχνης, μετά από χρόνια μπορεί να αποτελεί το νέο κανόνα, αυτό που όλοι θεωρούν ως καλή τέχνη. Επίσης αυτό που ονόμασα πριν εφαρμοσμένη φωτογραφία δεν έχει σαφή όρια που το διαφοροποιούν από την τέχνη – ειδικά σήμερα που τα πάντα μπορούν να είναι τέχνη! Και δεν έχουμε πρόβλημα με αυτό; Έχουμε;


Γιατί είναι τέχνη ή μάλλον... γιατί θα μπορούσε μια φωτογραφία να είναι τέχνη;

Αυτό είναι το πιο δύσκολο κομμάτι του βιβλίου!  (το παρόν κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο που γράφω τώρα Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΩΣ ΤΕΧΝΗ). Αν πρέπει να εξηγήσω κάτι που για μας τους φωτογράφους είναι αυτονόητο, τότε πρέπει να προσπαθήσω περισσότερο για να το κάνω σωστά... 

Η φωτογραφία είναι προσωπική δημιουργία. Είναι έκφραση. Έχει τη δική της γλώσσα, κώδικα, παραδοχές, αλληλεπιδράσεις με εξωτερικούς παράγοντες, εκφραστικά εργαλεία, τεχνικά μέσα, δυνατότητες και περιορισμούς.

Η φωτογραφία είναι κοινωνική δημιουργία. Έκφραση της εποχής, των οικονομικο-κοινωνικών συνθηκών, των πολέμων, των αισθητικών προτιμήσεων, των εξελίξεων που κανένα πολίτη ενός τόπου δεν αφήνουν ανεπηρέαστο...

Αλληλεπιδρά με τις άλλες τέχνες, τα αισθητικά ρεύματα, τις πολιτιστικές αξίες, επηρεάζεται από τις τεχνικές εξελίξεις (όπως όλες οι τέχνες! και περισσότερο αυτή...) και προπάντων συγκινεί!

Μπορεί να συγκινήσει (το είπαμε αυτό;), να δημιουργήσει διάφορα συναισθήματα, σκέψεις, να προτείνει δράσεις ή να αποτρέψει, να αλλάξει συνειδήσεις ή απλά να φέρει μπροστά μας όμορφες εικόνες που θα μας ευχαριστήσουν καθαρά αισθητικά. Μπορεί απλά να μας αφήσει αδιάφορους – αλλά κάθε έργο τέχνης μπορεί να το κάνει αυτό!

Δημιουργεί (όχι τόσο συχνά πια) έργα με υλική υπόσταση – τυπωμένες φωτογραφίες και κάποια από αυτά έχουν διαχρονική αξία. Φυλάσσονται προσεκτικά, γράφονται αναλύσεις και κριτικές, έχουν εμπορική αξία.

Απαιτεί σπουδές (σε όλες τις τέχνες όμως υπάρχουν σπουδαίοι αυτοδίδακτοι δημιουργοί), μελέτη, προσωπική εργασία, επιμονή, ταλέντο, λάθη, πειραματισμούς, επιρροές, χρόνο – χρόνια προσωπικής καλλιτεχνικής εξέλιξης και τύχη – να σε αναγνωρίσουν πριν πεθάνεις...

Οι φωτογράφοι δημιουργούν αισθητικές προτάσεις, προσωπική θεματολογία, χρησιμοποιούν συγκεκριμένες τεχνικές και εργαλεία. 

William Eggleston

Στα πρώτα χρόνια της φωτογραφίας πολλοί έλεγαν ότι δεν μπορεί να είναι τέχνη από τη στιγμή που είναι απλή μηχανική αναπαράσταση της πραγματικότητας. Σύντομα όμως ο πλούτος σε θεματολογία και αισθητικές προσεγγίσεις ξεκαθάρισαν το θέμα!

Περισσότερα όμως θα πούμε και στα επόμενα κεφάλαια... Το ότι η φωτογραφία μπορεί να είναι τέχνη (γιατί είπαμε δεν είναι όλες οι φωτογραφίες τέχνη) φαίνεται εξάλλου από τα περιεχόμενα αυτού του βιβλίου!

Να θυμόμαστε όμως κάτι σημαντικό: όπως λέει και μια κινέζικη παροιμία: Δεν υπάρχει ψάρι στα πολύ καθαρά νερά! Με λίγα λόγια η φωτογραφία πολλές φορές παλεύει ενάντια στο “ρεαλισμό”, στο προφανές, σε αυτό που φαίνεται... αλλά δεν είναι!

Γενικότερα η τέχνη (κυρίως η υψηλή) το κατορθώνει αυτό. Να είναι ανοιχτή σε αναγνώσεις, ο καθένας να εισπράττει κάτι διαφορετικό, κάθε φορά που βλέπεις ένα συγκεκριμένο έργο να ανακαλύπτεις κάτι παραπάνω. Ναι, υπάρχουν φωτογραφίες που το καταφέρνουν αυτό! 

Μπορεί να είναι τέχνη κάτι που δημιουργείται σε 1/500 του δευτερολέπτου;

Φυσικά! Όπως είναι τέχνη ένα ποίημα που θα γράψει ένας καλός ποιητής πάνω σε μια χαρτοπετσέτα σε ένα λεπτό. Ένα λεπτό ή ένα κλάσμα του δευτερολέπτου για τον φωτογράφο; Όχι! Ο χρόνος εδώ είναι κρυμμένος: στην ηλικία, στην προσωπικότητα, στις σπουδές, στα λάθη και στις επιτυχίες, στις τόσες προηγούμενες προσπάθειες του δημιουργού! Πού όλα αυτά εξάλλου συνηγορούν στο τι θα τραβήξει, αλλά και τι θα επιλέξει να δείξει. Μια φωτογραφία ή ένα ποίημα είναι το αποτέλεσμα χρόνων δουλειάς κι εξέλιξης... Σε τελική ανάλυση, ας το κάνει όποιος μπορεί!

Το 1877 σε ένα δικαστήριο ρωτήθηκε ο ζωγράφος Ουίσλερ γιατί ζητούσε τόσο πολλά χρήματα για έναν πίνακα που δημιούργησε σε δυο μέρες κι εκείνος απάντησε ότι το ζητούσε για τη γνώση μιας ζωής...
Κι ένα παράδειγμα:

Αν βγείτε 100 άτομα μαζί να φωτογραφίσετε σε μια πλατεία την ίδια στιγμή (π.χ. για 15 λεπτά) θα δείτε ότι οι 20 ή 30 θα έχουν αξιόλογες φωτογραφίες. Μερικές θα είναι ταξιδιωτικές φωτογραφίες, κάποιες πορτρέτα, άλλες φωτογραφία δρόμου, λίγες μακρο-φωτογραφίες και οι λιγότερες από αυτές τις αξιόλογες δεν θα ξέρετε μάλλον σε ποιο είδος ανήκουν (ίσως τις βάλουμε στην κατηγορία “φωτογραφία δρόμου”), αλλά οι περισσότεροι από μας θα πουν αυθόρμητα: αυτό είναι Τέχνη! Και φυσικά θα είναι...

Μια άλλη διάσταση για την τέχνη της φωτογραφίας έχει να κάνει με το χρόνο, το πόσο παλιά είναι. Γράφει ο Θανάσης Μουτσόπουλους: Ο χρόνος τελικά τοποθετεί τις περισσότερες φωτογραφίες, ακόμη και τις πιο ερασιτεχνικές, στο επίπεδο της τέχνης. Μια παλιά φωτογραφία κατέχει μια μαγική ιδιότητα, “είδε” πράγματα που χάθηκαν.

Όλα τα έργα τέχνης, η τέχνη στο σύνολό της, είναι αινίγματα· αυτό εξόργιζε ανέκαθεν τη θεωρία της τέχνης... Th. W. Adorno

Πηγές
  1. Θανάσης Μουτσόπουλος, Μυστήρια και Θαύματα, Η Φωτογραφία πέρα από την Αναπαράσταση, Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 2005
  2. Ανδρέας Κατσικούδης, Εισαγωγή στη Φωτογραφία 2015
  3. Πλάτων Ριβέλλης, Φωτογραφία, Φωτοχώρος, Αθήνα 1997
  4. ΄Αλκης Ξανθάκης, Ιστορία της φωτογραφικής αισθητικής 1839-1975, Αιγόκερως, Αθήνα 1999


1 Απρ 2017

Το καδράρισμα και η σύνθεση στη φωτογραφία

Φωτ.: Φιλοθέη, ΔΙΑΦΡΑΓΜΑ 26

Ο πιο εύκολος τρόπος να βελτιωθείς ως φωτογράφος άμεσα είναι να προσέχεις το κάδρο σου. Τι κόβεις και πώς... Οι φωτογράφοι από τα πρώτα βήματα της φωτογραφικής τέχνης είχαν να λύσουν αυτό το πρόβλημα. Οι ζωγράφοι όμως για εκατοντάδες χρόνια το έκαναν αυτό με περισσή χάρη. Βρες όσα βιβλία με ζωγραφική μπορείς (παραστατική κι όχι αφηρημένη) και θα δεις πώς θα φτιάξεις μια αισθητική που θα σε βοηθήσει σε αυτό το ζήτημα, αλλά και στη σύνθεση.


Η σύνθεση είναι πώς έχεις τοποθετημένα τα πράγματα μέσα στη φωτογραφία σου. Αν για παράδειγμα έχεις τραβήξει μια πλατεία και στο δεξί άκρο της φωτογραφίας έχεις δέντρα κι ανθρώπους το ένα πίσω από το άλλο, ενώ έχεις αφήσει το αριστερό σχεδόν άδειο, τότε έχουμε πρόβλημα στη σύνθεση... Γιατί δεν περίμενες λίγο να μετακινηθούν οι άνθρωποι, να απλωθούν καλύτερα στο κάδρο σου και μετά να τραβήξεις;
   
Οι κανόνες σύνθεσης στη φωτογραφία

Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα! Ναι, θα δείτε άρθρα σχετικά (έχω κι ένα ωραίο αγγλικό βιβλίο πάνω στο θέμα...), αλλά αν αρχίσουμε να βάζουμε κανόνες για το πού θα βάλουμε τον άνθρωπο στο πορτρέτο για παράδειγμα, τότε όχι απλά δεν μιλάμε για τέχνη και προσωπική έκφραση, αλλά θα γίνουμε και απίστευτα βαρετοί ως φωτογράφοι.

Στα μαθήματα μου μιλάω για τη σύνθεση μόνο μέσα από κριτική φωτογραφιών που κάνω – μην ξεχνάτε ότι μέσα από τα λάθη μας μαθαίνουμε! Επίσης όταν ασχολούμαστε με ένα είδος (ταξιδιωτική φωτογραφία, γυμνό, μόδα κ.ά.) δείχνω μερικούς φωτογράφους που είναι πιο κλασικοί στην προσέγγισή τους και στη συνέχεια ότι πιο πρωτότυπο και δημιουργικό έχω εντοπίσει...

ΣΥΜΒΟΥΛΗ: Δες ζωγραφική, διάβασε κόμιξ και πάνω από όλα αγάπησε κάποιους φωτογράφους και μελέτησε τη δουλειά τους. Όχι δεν είναι κακό να αντιγράψεις (δεν γίνεται έτσι κι αλλιώς αυτό εύκολα) κάποιες εικόνες που σου έχουν μείνει στο μυαλό. Η τέχνη έτσι προχωράει! Μέσα από επιρροές και εμμονές. Μέσα από δοκιμές και πολλά “λάθη”.

(απόσπασμα από το βιβλίο μου ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ, υπάρχει σε αυτό το μπλογκ σύνδεσμος για να το κατεβάσεις σε pdf δωρεάν)


23 Απρ 2017

Εντατικό Μάθημα Φωτογραφίας

Φωτ.: Κώστας Παρούσης

Εντατικό  Μάθημα Φωτογραφίας 

Αθήνα, Κυριακή 28 Μαϊου 2017,    10:00 – 13:00 

Το σεμινάριο απευθύνεται σε αρχάριους ή νέους φωτογράφους (θα γίνει μελλοντικά ανάλογο σεμινάριο μόνο για προχωρημένους).


Όλη η βασική τεχνική της φωτογραφίας σε ένα αυτοτελές σεμινάριο!

Ενδεικτικά θέματα:

·         Σωστές ρυθμίσεις της μηχανής και χρησιμοποίηση έτοιμων προγραμμάτων

·         Διαφράγματα, ταχύτητες, ISO (πώς παγώνουμε π.χ. την κίνηση ή τι 
         ρυθμίσεις έχουμε το βράδυ...)

·         Φως. Δημιουργική χρήση φυσικού και τεχνητού φωτός.

·         Φακοί. Ευρυγώνιος, κανονικός, τηλεφακός. Πότε για παράδειγμα κάνουμε
         ζουμ και γιατί...

·         Εισαγωγή στο πορτρέτο, στην ταξιδιωτική και στη νυχτερινή
         φωτογραφία.

·         Τι είναι το καδράρισμα και η σύνθεση στη φωτογραφία.

·         Βασική επεξεργασία στον υπολογιστή μέσα από δωρεάν προγράμματα

·         Και τέλος πώς θα γίνουμε καλύτεροι φωτογράφοι ακολουθώντας δυο
         βασικές πρακτικές!

Πληροφορίες

Κυριακή 28 Μαϊου 2017,    10:00 – 13:00 (το σεμινάριο διαρκεί από τρεις ως τέσσερις ώρες και προσαρμόζεται στον αριθμό, αλλά και στο επίπεδο των συμμετεχόντων)

Εξοπλισμός: οτιδήποτε έχετε ως φωτογραφική μηχανή (κινητά δεκτά!)  
Μικρό τμήμα: 4 ως 7 άτομα

Κλείστε έγκαιρα θέση στο 
akatsikoudis@yahoo.com στέλνοντας όνομα και κινητό τηλέφωνο (στο θέμα να γράφετε ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΤΑΤΙΚΟ 28 ΜΑΪΟΥ), θα σας στείλω αρχικά μήνυμα επιβεβαίωσης και ύστερα, λίγες μέρες πριν το σεμινάριο, λεπτομέρειες.

Κόστος 30 ευρώ!

Δάσκαλος: Ανδρέας Κατσικούδης, 12 χρόνια δάσκαλος φωτογραφίας 

Θα δοθούν σημειώσεις σε ηλεκτρονική μορφή για να συνεχίσετε τη μελέτη μόνοι σας! 

Αυτό το σεμινάριο είναι αυτοτελές και δεν έχει σχέση με τα κανονικά μου μαθήματα που κάνω στο Cinemarian και διαρκούν 8 μήνες - ενώ υπάρχει και κύκλος για προχωρημένους μαθητές (άλλοι 8 μήνες). Ξεκίνησε από την ιδέα που είχε ένας φίλος από την επαρχία - μπορούσε να έρθει στην Αθήνα μόνο για ένα σαββατοκύριακο να κάνουμε μάθημα... Είναι, λοιπόν, μια καλή αρχή για κάποιον νέο στη φωτογραφία, αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει ένα κανονικό κύκλο μαθημάτων!


22 Απρ 2017

ΧΑΡΗΣ ΚΑΚΑΡΟΥΧΑΣ - παρουσίαση φωτογράφου

Φωτ.: Χάρης Κακαρούχας 
Ο Χάρης Κακαρούχας στο Cinemarian

To Σάββατο 6 Μαϊου 2017 στις 8:15 μ.μ. θα έχουμε το γνωστό και βραβευμένο φωτογράφο Χάρη Κακαρούχα μαζί μας στο Cinemarian (Γενναίου Κολοκοτρώνη 42, Κουκάκι)

Καλεσμένος της Φωτογραφικής Ομάδας ΔΙΑΦΡΑΓΜΑ 26 θα παρουσιάσει δείγματα δουλειάς του και θα συζητήσει με τον κόσμο για την πορεία του, τις εμπειρίες του και γενικότερα για τη φωτογραφία.

Τίτλος της παρουσίασης του:  Η φωτογραφική διαδικασία ως συν-κινητικό βίωμα

Είσοδος ελεύθερη - παρακαλούμε να είστε στο χώρο ως τις 8 μ.μ. για να εξασφαλίσετε θέση

Σύντομο βιογραφικό

Ο Χάρης Κακαρούχας ( www.hariskakarouhas.com ) γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε χαρτογραφία στην Πολυτεχνική σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου, Οπτική εντύπωση και θεωρία χρώματος στο University of Glasgow (M.Sc) και έκανε την διδακτορική του διατριβή στη φωτογραφία στο University of Derby (τίτλος της διατριβής ‘Προσωπογραφία: Εικονίζοντας τον Εαυτό’).

Σπούδασε διάφορους τρόπους θεραπείας μέσω της τέχνης στο Voicing Institute , Puna Multiversity, καθώς και πρακτικές  σύγχρονης σωματικής ψυχοθεραπείας στο Diamond logos και Transessence foundation.

Φωτογραφική του δουλειά έχει δημοσιευτεί σε διάφορα περιοδικά στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 1997 εκδίδεται το φωτογραφικό του λεύκωμα με τίτλο ‘Στα μονοπάτια του χρόνου’ από τις εκδόσεις Φωτοχώρος. Το 2003 βραβεύεται με το “Βραβείο των Ευρωπαίων εκδοτών” και η δουλειά του εκδίδεται σε λεύκωμα με τίτλο “Μετέωρος χρόνος : Ένα πορτραίτο της Κούβας” ταυτόχρονα από τους Dewi Lewis Publishing UK, Peliti Associati Italy, Edition Braus Germany, Actes Sud France, Αpeiron Publications Greece και Lunwerg Editiones Spain. Το λεύκωμα βραβεύεται το 2004  με το βραβείο “Μήλος” για το καλλιτεχνικό βιβλίο της χρονιάς στην Ελλάδα. Την ίδια χρονιά λαμβάνει το Schweppes Photographic Portrait Prize ως επιλαχών.

Το 2013 είναι ο καλλιτεχνικός διευθυντής του πρώτου Eco-Art Festival στην Αθήνα το οποίο οργανώθηκε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Έχει πραγματοποιήσει πλήθος φωτογραφικών εκθέσεων ομαδικών και ατομικών ανά το κόσμο. Παραδίδει φωτογραφικά βιωματικά σεμινάρια με γενικό τίτλο “Insight Photography”. Φωτογραφική δουλειά του βρίσκεται σε Μουσεία και ιδιωτικές συλλογές. 



Επιμέλεια εκδήλωσης: Λίτσα Μπούσμπουρα

---------------------------------------------------------------------------------------------------

Η ομάδα Διάφραγμα 26 είναι μία φωτογραφική ομάδα με έδρα την Αθήνα.
Αποτελείται από επαγγελματίες κι ερασιτέχνες φωτογράφους κι έχει ως συντονιστή της τον δάσκαλο φωτογραφίας Ανδρέα Κατσικούδη. Στεγάζεται στο Cinemarian.
Διοργανώνει εκθέσεις, παρουσιάσεις φωτογράφων, φωτο-εξορμήσεις, ομιλίες και προβολές ταινιών για τη φωτογραφία. Διοργανώνει επίσης στην Αθήνα το PHOTO SUNDAY και κάθε χρόνο ένα φεστιβάλ με συμμετοχή καλλιτεχνών από όλα τα είδη τέχνης.

21 Απρ 2017

Εργαστήρι Γυμνού στη θάλασσα

Φωτ.: Δημήτρης Ρουστάνης 

Εργαστήρι Γυμνού στη θάλασσα

Κυριακή 7 Μαϊου στις 8:30 το πρωί σε παραλία της Αττικής.

 Διάρκεια φωτογράφισης: από δυο ώρες και πάνω (εξαρτάται από τον αριθμό των συμμετεχόντων). Ο/η κάθε φωτογράφος θα έχει τουλάχιστον 15 λεπτά την σκηνοθεσία, ενώ τις υπόλοιπες ώρες τραβάει φωτογραφίες λίγο πιο πίσω από αυτόν που έχει την πρωτοβουλία.
Θα δουλέψουμε με φυσικό φως και ανακλαστήρες. Το μοντέλο μας είναι έμπειρο και βοηθάει πολύ τους αρχάριους όσο αφορά το ποζάρισμα. Οι έμπειροι ξέρουν τι θέλουν...
Φυσικά μπορούμε να έχουμε μαζί μας props (αντικείμενα) που χρειαζόμαστε για τη σκηνοθεσία μας (ή απλά να αφήσουμε το φυσικό χώρο και το μοντέλο να δουλέψουν για μας).


Κόστος 40 ευρώ (για τους μαθητές του Α.Κ. 30 ευρώ) και κράτηση θέσης μόνο με προκαταβολή 20 ευρώ στο λογαριασμό: IBAN: GR26 0171 7600 0067 6013 1583 253  (δικαιούχος Ανδρέας Κατσικούδης, ο καταθέτης γράφει το όνομά του και στέλνει email: akatsikoudis@yahoo.com για ενημέρωση -  στο θέμα: για το ΓΥΜΝΟ και γράφει και το κινητό του στο μήνυμα)

Υπάρχει η δυνατότητα επίσης να περάσετε από το Cinemarian Τετάρτες 6-10 μμ για να δώσετε την προκαταβολή (και το email σας).

23 - 24 Σεπτεμβρίου 2017 το Cinemarian θα φιλοξενήσει έκθεση με φωτογραφίες από τα εργαστήρια Γυμνού που έχουμε οργανώσει. 

Πληροφορίες: akatsikoudis@yahoo.com


19 Απρ 2017

Cinemarian - o χώρος των ανεξάρτητων ταινιών μικρού μήκους στην Αθήνα

photo: Philip Gavrilakis

Ανακάλυψα με καθυστέρηση ένα ωραίο αφιέρωμα του InExarchia για το Cinemarian 
και το παραθέτω:

Ένας χώρος, σαν στέκι, αισθητικής που μας αρέσει με προβολές ταινιών υποκουλτούρας, αντικουλτούρας και ντοκιμαντέρ, καθώς επίσης και σεμινάρια κινηματογράφου και φωτογραφίας. Εκτός Εξαρχείων αλλά πας, δεν πας;! 

συντάκτης: Nancy Angelopoulou
photos: Philip Gavrilakis
 
Ένας νέος χώρος για όσους θέλουν να ανακαλύψουν και ταινίες του ανεξάρτητου underground σινεμά, έχει δημιουργηθεί και έχει ήδη αγαπηθεί από πολλούς. Μπορεί να μη βρίσκεται στα Εξάρχεια αλλά στους πρόποδες του Φιλοπάππου, σίγουρα όμως η φήμη του έχει αρχίσει να εξαπλώνεται σε όλη την Αθήνα. Ένας από τους λόγους, είναι ότι οι άνθρωποι γύρω από το όλο εγχείρημα αγαπούν πολύ το σινεμά σαν τέχνη, την ιστορία του κινηματογράφου και ό,τι κινείται γύρω από την κουλτούρα του.

Ή καλύτερα την υποκουλτούρα του.  


photo: Philip Gavrilakis
Το τελευταίο του αφιέρωμα στο Post punk του Δυτικού Βερολίνου, μας έκανε να θέλουμε να σας συστήσουμε το Cinemarian. Για την ιστορία να σας πούμε ότι λίγα μέτρα πιο πέρα στο νούμερο 16 της οδού Γενναίου Κολοκοτρώνη λειτουργούσε παλιότερα, ένας κινηματογράφος με το όνομα "Αρτ Εκράν".
Με χαρά λοιπόν διαπιστώσαμε πως θα περπατήσουμε ξανά αυτό το δρόμο έχοντας προορισμό ένα σινεμά, αυτή τη φορά λίγο διαφορετικό..

Μόνο από το όνομα του χώρου υποψιάζεσαι τι είναι το Cinemarian. Μπαίνοντας σου θυμίζει καλλιτεχνικό καφέ-στέκι με artworks στον τοίχο, φάνζιν και επιτραπέζια στα ράφια και ένα φιλικότατο bar-κουζινάκι: αρχικά δε μπορείς να φανταστείς ότι στο βάθος κρύβεται -όχι κήπος- αλλά αίθουσα προβολών! 

Στο Cinemarian μας υποδέχτηκε ο Γιάννης Παρασκευόπουλος (ομάδα Σύναψις), που έχει επιμεληθεί πολλά αφιερώματα, μεταξύ των οποίων και το "Post punk στο Δυτικό Βερολίνο", για να μας λύσει τις απορίες μας.. 
 

"Δημιουργός του Cinemarian είναι ο Γιάννης Φόρτης, ενώ ο Ανδρέας Κατσικούδης παραδίδει μαζί με μένα τα σεμινάρια. Παίζουμε ντοκιμαντέρ ή αμιγώς ταινίες μυθοπλασίας, υποκουλτούρας ή αντικουλτούρας. Πρόσφατα ξεκινήσαμε να βάζουμε μουσικούς ή dj να παίζουν κατά τη διάρκεια των προβολών. Κάποιες ταινίες που προβάλλονται εδώ είναι πρωτοποριακές ή avant garde και επιλέγω να τις επενδύσω με πιάνο, με ένα μουσικό να παίζει ζωντανά. Για την προβολή "Η πτώση του οίκου των Άσερ" (20.12.15), θα έρθει ένας μουσικός από τους "Οδός 55". Εκτός από τις προβολές και τα αφιερώματα, στο χώρο παραδίδονται σεμινάρια κινηματογράφου και φωτογραφίας, ενίοτε παρουσιάζεται κάποιο θεατρικό για ένα διήμερο, ή εκθέσεις ζωγραφικής όπως αυτή που κάνει κάθε χρόνο ο Νίκος Λαμπρινός.
Όταν άνοιξε ο χώρος, ο κόσμος από τη γειτονιά έμπαινε με απορία λόγω του ότι η αίθουσα προβολών δε φαίνεται. Τώρα πλέον μας γνωρίζει και μας τιμά με την παρουσία του πολλές φορές. Το αφιέρωμα στο post punk παρακολούθησαν ήδη πολλοί καλλιτέχνες, πολλοί φοιτητές της ΑΣΚΤ και άνθρωποι που ακούνε punk και post punk". 

12 Απρ 2017

Η φωτογραφία ως τέχνη

H. C. Bresson 
Η φωτογραφία ως τέχνη

Αν δεν καταλάβουμε τη χρησιμότητα του άχρηστου, δεν θα καταλάβουμε την τέχνη· και μια χώρα που δεν καταλαβαίνει την τέχνη είναι μια χώρα σκλάβων ή ρομπότ, μια χώρα δυστυχισμένων ανθρώπων, ανθρώπων που δεν γελάνε και δεν χαμογελάνε, μια χώρα χωρίς πνεύμα· όπου δεν υπάρχει χιούμορ, όπου δεν υπάρχει γέλιο, υπάρχει οργή και μίσος. ΙΟΝΕΣΚΟ 

Η φωτογραφία θα μπορούσε θεωρητικά να χωριστεί σε δυο κατηγορίες:

Εφαρμοσμένη Φωτογραφία και Καλλιτεχνική Φωτογραφία

Bill Brandt

Η πρώτη περιλαμβάνει πολλά γνωστά και απολύτως χρήσιμά μας είδη φωτογραφίας: φωτογραφία γάμου, διαβατηρίου, μόδας, διαφημιστική, κάλυψη εκδηλώσεων, ρεπορτάζ, ταξιδιωτική κλπ. – καμία σχέση βέβαια το ένα είδος με το άλλο! Διαφορετικές οι τεχνικές απαιτήσεις, ο εξοπλισμός και η σχέση τους με την καλλιτεχνική (γιατί τα όρια είναι πάντα σχετικά…). Να αναφέρουμε για παράδειγμα ότι μεγάλοι σύγχρονοι φωτογράφοι κινήθηκαν με ταλέντο ανάμεσα στη διαφημιστική φωτογραφία (βιοπορισμός) και την καλλιτεχνική και ο τρόπος προσέγγισης τους δεν ήταν διαφορετικός – παρόλο που άλλο στόχο είχε η μια δουλειά τους και διαφορετικό η άλλη... Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Man Ray.

MAN RAY - κινήθηκε με άνεση ανάμεσα στην τέχνη και τη διαφήμιση

Η δεύτερη περιλαμβάνει διάφορα είδη που κι αυτά δεν έχουν και πολλά κοινά μεταξύ τους – εκτός από το ότι τα αντιμετωπίζουμε ως τέχνη! Εδώ σταματάει η εφαρμογή, η δουλειά και η σκοπιμότητα και μένει μόνο η ανάγκη μας για πνευματική ανάταση, συγκίνηση, περισυλλογή ή αισθητική ευχαρίστηση. Παραδείγματα: Η φωτογραφία ως εννοιολογική τέχνη, η κλασική φωτογραφία δρόμου, η εικαστική (πικτοριαλιστική) προσέγγιση,η “καθαρή” (straight) φωτογραφία, η φωτογραφία στα πλαίσια του dada και του σουρεαλισμού, η προσέγγιση της νέας αντικειμενικότητας, το καλλιτεχνικό ντοκουμέντο κ.ά.

Τα όρια - σύνορα, οι ορισμοί, οι κανόνες και οι ιεραρχήσεις έχουν σχετική αξία. Είναι εργαλεία για να επικοινωνούμε άνθρωποι που έχουν σχετικά κοινό πολιτιστικό υπόβαθρο σε δεδομένο χρόνο και κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Τι σημαίνει αυτό για τη φωτογραφία; Ότι τι θεωρείται τέχνη και τι όχι δεν είναι κοινά αποδεκτό από όλες κι όλους, αλλά έτσι κι αλλιώς αλλάζει με το χρόνο και τον τόπο. Αυτό που αρχικά ήταν ένας πειραματισμός στο περιθώριο της τέχνης, μετά από χρόνια μπορεί να αποτελεί το νέο κανόνα, αυτό που όλοι θεωρούν ως καλή τέχνη. Επίσης αυτό που ονόμασα πριν εφαρμοσμένη φωτογραφία δεν έχει σαφή όρια που το διαφοροποιούν από την τέχνη – ειδικά σήμερα που τα πάντα μπορούν να είναι τέχνη! Και δεν έχουμε πρόβλημα με αυτό; Έχουμε;


Γιατί είναι τέχνη ή μάλλον... γιατί θα μπορούσε μια φωτογραφία να είναι τέχνη;

Αυτό είναι το πιο δύσκολο κομμάτι του βιβλίου!  (το παρόν κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο που γράφω τώρα Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΩΣ ΤΕΧΝΗ). Αν πρέπει να εξηγήσω κάτι που για μας τους φωτογράφους είναι αυτονόητο, τότε πρέπει να προσπαθήσω περισσότερο για να το κάνω σωστά... 

Η φωτογραφία είναι προσωπική δημιουργία. Είναι έκφραση. Έχει τη δική της γλώσσα, κώδικα, παραδοχές, αλληλεπιδράσεις με εξωτερικούς παράγοντες, εκφραστικά εργαλεία, τεχνικά μέσα, δυνατότητες και περιορισμούς.

Η φωτογραφία είναι κοινωνική δημιουργία. Έκφραση της εποχής, των οικονομικο-κοινωνικών συνθηκών, των πολέμων, των αισθητικών προτιμήσεων, των εξελίξεων που κανένα πολίτη ενός τόπου δεν αφήνουν ανεπηρέαστο...

Αλληλεπιδρά με τις άλλες τέχνες, τα αισθητικά ρεύματα, τις πολιτιστικές αξίες, επηρεάζεται από τις τεχνικές εξελίξεις (όπως όλες οι τέχνες! και περισσότερο αυτή...) και προπάντων συγκινεί!

Μπορεί να συγκινήσει (το είπαμε αυτό;), να δημιουργήσει διάφορα συναισθήματα, σκέψεις, να προτείνει δράσεις ή να αποτρέψει, να αλλάξει συνειδήσεις ή απλά να φέρει μπροστά μας όμορφες εικόνες που θα μας ευχαριστήσουν καθαρά αισθητικά. Μπορεί απλά να μας αφήσει αδιάφορους – αλλά κάθε έργο τέχνης μπορεί να το κάνει αυτό!

Δημιουργεί (όχι τόσο συχνά πια) έργα με υλική υπόσταση – τυπωμένες φωτογραφίες και κάποια από αυτά έχουν διαχρονική αξία. Φυλάσσονται προσεκτικά, γράφονται αναλύσεις και κριτικές, έχουν εμπορική αξία.

Απαιτεί σπουδές (σε όλες τις τέχνες όμως υπάρχουν σπουδαίοι αυτοδίδακτοι δημιουργοί), μελέτη, προσωπική εργασία, επιμονή, ταλέντο, λάθη, πειραματισμούς, επιρροές, χρόνο – χρόνια προσωπικής καλλιτεχνικής εξέλιξης και τύχη – να σε αναγνωρίσουν πριν πεθάνεις...

Οι φωτογράφοι δημιουργούν αισθητικές προτάσεις, προσωπική θεματολογία, χρησιμοποιούν συγκεκριμένες τεχνικές και εργαλεία. 

William Eggleston

Στα πρώτα χρόνια της φωτογραφίας πολλοί έλεγαν ότι δεν μπορεί να είναι τέχνη από τη στιγμή που είναι απλή μηχανική αναπαράσταση της πραγματικότητας. Σύντομα όμως ο πλούτος σε θεματολογία και αισθητικές προσεγγίσεις ξεκαθάρισαν το θέμα!

Περισσότερα όμως θα πούμε και στα επόμενα κεφάλαια... Το ότι η φωτογραφία μπορεί να είναι τέχνη (γιατί είπαμε δεν είναι όλες οι φωτογραφίες τέχνη) φαίνεται εξάλλου από τα περιεχόμενα αυτού του βιβλίου!

Να θυμόμαστε όμως κάτι σημαντικό: όπως λέει και μια κινέζικη παροιμία: Δεν υπάρχει ψάρι στα πολύ καθαρά νερά! Με λίγα λόγια η φωτογραφία πολλές φορές παλεύει ενάντια στο “ρεαλισμό”, στο προφανές, σε αυτό που φαίνεται... αλλά δεν είναι!

Γενικότερα η τέχνη (κυρίως η υψηλή) το κατορθώνει αυτό. Να είναι ανοιχτή σε αναγνώσεις, ο καθένας να εισπράττει κάτι διαφορετικό, κάθε φορά που βλέπεις ένα συγκεκριμένο έργο να ανακαλύπτεις κάτι παραπάνω. Ναι, υπάρχουν φωτογραφίες που το καταφέρνουν αυτό! 

Μπορεί να είναι τέχνη κάτι που δημιουργείται σε 1/500 του δευτερολέπτου;

Φυσικά! Όπως είναι τέχνη ένα ποίημα που θα γράψει ένας καλός ποιητής πάνω σε μια χαρτοπετσέτα σε ένα λεπτό. Ένα λεπτό ή ένα κλάσμα του δευτερολέπτου για τον φωτογράφο; Όχι! Ο χρόνος εδώ είναι κρυμμένος: στην ηλικία, στην προσωπικότητα, στις σπουδές, στα λάθη και στις επιτυχίες, στις τόσες προηγούμενες προσπάθειες του δημιουργού! Πού όλα αυτά εξάλλου συνηγορούν στο τι θα τραβήξει, αλλά και τι θα επιλέξει να δείξει. Μια φωτογραφία ή ένα ποίημα είναι το αποτέλεσμα χρόνων δουλειάς κι εξέλιξης... Σε τελική ανάλυση, ας το κάνει όποιος μπορεί!

Το 1877 σε ένα δικαστήριο ρωτήθηκε ο ζωγράφος Ουίσλερ γιατί ζητούσε τόσο πολλά χρήματα για έναν πίνακα που δημιούργησε σε δυο μέρες κι εκείνος απάντησε ότι το ζητούσε για τη γνώση μιας ζωής...
Κι ένα παράδειγμα:

Αν βγείτε 100 άτομα μαζί να φωτογραφίσετε σε μια πλατεία την ίδια στιγμή (π.χ. για 15 λεπτά) θα δείτε ότι οι 20 ή 30 θα έχουν αξιόλογες φωτογραφίες. Μερικές θα είναι ταξιδιωτικές φωτογραφίες, κάποιες πορτρέτα, άλλες φωτογραφία δρόμου, λίγες μακρο-φωτογραφίες και οι λιγότερες από αυτές τις αξιόλογες δεν θα ξέρετε μάλλον σε ποιο είδος ανήκουν (ίσως τις βάλουμε στην κατηγορία “φωτογραφία δρόμου”), αλλά οι περισσότεροι από μας θα πουν αυθόρμητα: αυτό είναι Τέχνη! Και φυσικά θα είναι...

Μια άλλη διάσταση για την τέχνη της φωτογραφίας έχει να κάνει με το χρόνο, το πόσο παλιά είναι. Γράφει ο Θανάσης Μουτσόπουλους: Ο χρόνος τελικά τοποθετεί τις περισσότερες φωτογραφίες, ακόμη και τις πιο ερασιτεχνικές, στο επίπεδο της τέχνης. Μια παλιά φωτογραφία κατέχει μια μαγική ιδιότητα, “είδε” πράγματα που χάθηκαν.

Όλα τα έργα τέχνης, η τέχνη στο σύνολό της, είναι αινίγματα· αυτό εξόργιζε ανέκαθεν τη θεωρία της τέχνης... Th. W. Adorno

Πηγές
  1. Θανάσης Μουτσόπουλος, Μυστήρια και Θαύματα, Η Φωτογραφία πέρα από την Αναπαράσταση, Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 2005
  2. Ανδρέας Κατσικούδης, Εισαγωγή στη Φωτογραφία 2015
  3. Πλάτων Ριβέλλης, Φωτογραφία, Φωτοχώρος, Αθήνα 1997
  4. ΄Αλκης Ξανθάκης, Ιστορία της φωτογραφικής αισθητικής 1839-1975, Αιγόκερως, Αθήνα 1999


1 Απρ 2017

Το καδράρισμα και η σύνθεση στη φωτογραφία

Φωτ.: Φιλοθέη, ΔΙΑΦΡΑΓΜΑ 26

Ο πιο εύκολος τρόπος να βελτιωθείς ως φωτογράφος άμεσα είναι να προσέχεις το κάδρο σου. Τι κόβεις και πώς... Οι φωτογράφοι από τα πρώτα βήματα της φωτογραφικής τέχνης είχαν να λύσουν αυτό το πρόβλημα. Οι ζωγράφοι όμως για εκατοντάδες χρόνια το έκαναν αυτό με περισσή χάρη. Βρες όσα βιβλία με ζωγραφική μπορείς (παραστατική κι όχι αφηρημένη) και θα δεις πώς θα φτιάξεις μια αισθητική που θα σε βοηθήσει σε αυτό το ζήτημα, αλλά και στη σύνθεση.


Η σύνθεση είναι πώς έχεις τοποθετημένα τα πράγματα μέσα στη φωτογραφία σου. Αν για παράδειγμα έχεις τραβήξει μια πλατεία και στο δεξί άκρο της φωτογραφίας έχεις δέντρα κι ανθρώπους το ένα πίσω από το άλλο, ενώ έχεις αφήσει το αριστερό σχεδόν άδειο, τότε έχουμε πρόβλημα στη σύνθεση... Γιατί δεν περίμενες λίγο να μετακινηθούν οι άνθρωποι, να απλωθούν καλύτερα στο κάδρο σου και μετά να τραβήξεις;
   
Οι κανόνες σύνθεσης στη φωτογραφία

Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα! Ναι, θα δείτε άρθρα σχετικά (έχω κι ένα ωραίο αγγλικό βιβλίο πάνω στο θέμα...), αλλά αν αρχίσουμε να βάζουμε κανόνες για το πού θα βάλουμε τον άνθρωπο στο πορτρέτο για παράδειγμα, τότε όχι απλά δεν μιλάμε για τέχνη και προσωπική έκφραση, αλλά θα γίνουμε και απίστευτα βαρετοί ως φωτογράφοι.

Στα μαθήματα μου μιλάω για τη σύνθεση μόνο μέσα από κριτική φωτογραφιών που κάνω – μην ξεχνάτε ότι μέσα από τα λάθη μας μαθαίνουμε! Επίσης όταν ασχολούμαστε με ένα είδος (ταξιδιωτική φωτογραφία, γυμνό, μόδα κ.ά.) δείχνω μερικούς φωτογράφους που είναι πιο κλασικοί στην προσέγγισή τους και στη συνέχεια ότι πιο πρωτότυπο και δημιουργικό έχω εντοπίσει...

ΣΥΜΒΟΥΛΗ: Δες ζωγραφική, διάβασε κόμιξ και πάνω από όλα αγάπησε κάποιους φωτογράφους και μελέτησε τη δουλειά τους. Όχι δεν είναι κακό να αντιγράψεις (δεν γίνεται έτσι κι αλλιώς αυτό εύκολα) κάποιες εικόνες που σου έχουν μείνει στο μυαλό. Η τέχνη έτσι προχωράει! Μέσα από επιρροές και εμμονές. Μέσα από δοκιμές και πολλά “λάθη”.

(απόσπασμα από το βιβλίο μου ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ, υπάρχει σε αυτό το μπλογκ σύνδεσμος για να το κατεβάσεις σε pdf δωρεάν)