Φωτογραφικός Μαραθώνιος

O οργανισμός Balkans Beyond Borders καλεί το Σάββατο 29 Ιουνίου όλους όσους έχουν πάθος με τη φωτογραφία, να πάρουν μέρος στο φωτογραφικό διαγωνισμό με κεντρικό θέμα “ ΞΑΝΑΣΚΕΨΟΥ ΤΙΣ ΓΈΦΥΡΕΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ”. 

Έλα με την δική σου φωτογραφική μηχανή στην αυλή του ΧΑΟΥΖ, Θερμοπυλών 41 Μεταξουργείο, στις 12.00 μμ. Θα έχεις 6 ώρες για να βγάλεις 6 φωτογραφίες με αφορμή τα 6 θέματα που θα σου δοθούν στο χώρο συνάντησης. Ραντεβού ξανά στις 6μμ με το φωτογραφικό σου υλικό! 

Εγγραφές/E-mail συμμετοχής στο myrtia.vellianiti@balkansbeyondborders.eu έως Τετάρτη 26 Ιουνίου
Κόστος συμμετοχής : 5€ 
Τηλ : 69 77 96 43 37 

Περισσότερα: www.balkansbeyondborders.eu/
                    www.facebook.com/events

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΧΥΤΗΡΙΟ

Το  Athens Bing Bang Festival τη Δευτέρα 24 Ιουνίου 2013 θα προβάλει την ταινία μικρού μήκους ΓΕΝΕΘΛΙΑ (13 λεπτά) που φτιάξαμε πέρσι στα πλαίσια του σεμιναρίου κινηματογράφου που οργανώνω. 

Οι εκδηλώσεις  ξεκινούν στις 8 μ.μ. στο Θέατρο Χυτήριο και η είσοδος είναι ελεύθερη!

ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΤΕΧΝΗΣ!

Ένας νέος χώρος τέχνης και ελεύθερου διαλόγου θα ξεκινήσει τη λειτουργία του στην Αθήνα το Σεπτέμβριο που μας έρχεται. Ανάμεσα στις εκδηλώσεις του θα υπάρχουν και μια σειρά σεμιναρίων τέχνης. Αν και ο βασικός προσανατολισμός του χώρου είναι η φωτογραφία κι ο κινηματογράφος, υπάρχει η δυνατότητα για τη διεξαγωγή μαθημάτων σχετικών με οποιαδήποτε μορφή τέχνης!

Όποια/ος ενδιαφέρεται να διδάξει την αγαπημένη του τέχνη μπορεί να μας στείλει ένα βιογραφικό του: akatsikoudis@yahoo.com

Εργαστήριο Κινηματογράφου στα Κάτω Πεδινά - ZAGORIWOOD

Ένα πολύ ενδιαφέρον εργαστήριο κινηματογράφου (που πλησιάζει πολύ τη λογική και των δικών μου μαθημάτων κινηματογράφου) θα πραγματοποιηθεί για τέταρτη φορά στην Ήπειρο:

 Mε σταθερή φιλοσοφία το «μια κάμερα + ένας υπολογιστής + ένας άνθρωπος = μια πλήρης μονάδα δημιουργίας οπτικοακουστικού έργου»,  θα ξεκινήσουμε από το σεναριακό σχεδιασμό και προχωρώντας στην προετοιμασία, το γύρισμα και το μοντάζ οι μαθητές των εργαστηρίων θα  «τρέξουν» στην ξέφρενη κούρσα που κάθε χρόνο πλέον πραγματοποιείται μέσα στην οργιαστική φύση του Ζαγορίου.

Από τις 3 ως και τις 14 Ιουλίου τα Κάτω Πεδινά αλλά και η ευρύτερη περιοχή στα Ζαγοροχώρια  της Ηπείρου, μπαίνουν ξανά σε κινηματογραφικούς ρυθμούς. 

Για περισσότερα στη σελίδα τους: http://zagoriwood.blogspot.gr/

ΕΝΑ ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Πηγή φωτογρ.: www.alfavita.gr

Ανοικτό κάλεσμα προς καλλιτέχνες για συμπαράσταση στον αγώνα των απολυμένων της τηλεόρασης και των ραδιόφωνων της ΕΡΤ

Είναι δικό μας πρόβλημα να βρεθεί λύση στο πως θα μπορούν οι φωτογράφοι και οι εικαστικοί γενικότερα, να συμμετέχουν με το έργο τους (πέρα από εκθέσεις στα απομονωμένα κουτιά/γκαλερί και λοιπούς εκθεσιακούς χώρους), στον αγώνα για δημοκρατία.

Είναι δικό μας πρόβλημα να βρούμε τρόπο για το πώς θα συμπαρασταθούμε με το έργο μας σε αυτούς που χρόνια τώρα πρόβαλαν αυτό το έργο, ενημέρωναν το κοινό, βοηθούσαν στο δημόσιο διάλογο, όχι μόνο για τα εσωτερικά ερωτήματα της τέχνης μας (και της φωτογραφίας), αλλά και των γενικότερων ζητημάτων για τις σχέσεις της, για τις σχέσεις μας με την κοινωνία.

Μια πρώτη εύκολη απάντηση είναι να διανθίσουμε τις καθημερινές συγκεντρώσεις έξω από το κτήριο της ΕΡΤ3, στη Λεωφόρο Στρατού – απέναντι σχεδόν από το Γαλλικό Ινστιτούτο – με μια συνεχομένη προβολη των έργων μας. Θα σπάζαμε την μονοκρατορία των βραδινών συναυλιών και θα προσφέραμε κάτι επί πλέον στην οπτική παιδεία των εκατοντάδων παρευρισκομένων. Παράλληλα με την έκφραση αλληλεγγύης και την συμμέτοχη μας στον ύψιστο αγώνα για δημοκρατία, θα εκφράζαμε την ελαχίστη θέληση να μην σβήσει ο πολιτισμός αυτής της χώρας. Ο αυτοσεβασμός και η αξιοπρέπεια είναι αναπόσπαστο τμήμα της τέχνης.

Η προβολή θα γίνεται σχεδόν δίπλα στην εξέδρα των συναυλιών.

Καλούμε λοιπόν τους δημιουργούς, να στείλουν σε ψηφιακά αρχεία  (780 έως 1080 dpi η κάθετη πλευρά και με ανάλυση 72 pixels) τα έργα τους σαν απάντηση σε αυτό το mail                  ( katselis@the.forthnet.gr ) ή να τα ανεβάσουν στο you send it ή να τα φέρουν ιδιοχείρως και κατόπιν συνεννόησης. (Βασίλης Καρκατσέλης τηλ 6942 860 890)

Η κάθε αποστολή με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο να μην ξεπερνά το όριο του παρόχου, που είναι 4,9 MB ανά μήνυμα.

Το ανέβασμα των φωτογραφιών σε άλλον server προϋποθέτει ειδοποίηση μας για να τα κατεβάσουμε.

Ο αριθμός των έργων, που θα αποσταλούν είναι απεριόριστος. Παλιά ή νέα, ακόμη και ολόκληρες εκθέσεις.

Τα έργα θα προβάλλονται δίχως ονόματα. Αυτά θα αναφερθούν αργότερα, στην καταχώρηση της δράσης, στο site του Φωτογραφικού Κέντρου Θεσσαλονίκης.

Περιμένουμε και άλλες ιδέες.

Η ΠΟΛΗ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ

είσοδος από μπαρ στο Τόκυο (1999, σκαναρισμένο φιλμ)

Η πόλη στον κινηματογράφο

Δεν υπάρχει μια πόλη, αλλά η πόλη του σκηνοθέτη καθώς ο κινηματογράφος δημιουργεί το δικό του χώρο και χρόνο. O Godard στην ταινία Alphaville (1965) φτιάχνει μια φουτουριστική πόλη απλά κινηματογραφώντας επιλεγμένα μέρη του Παρισιού.

Η πόλη μπορεί να αναφέρεται στο παρελθόν, στο παρόν ή στο μέλλον. Σε κάποιες ταινίες και στα τρία μαζί.

Η πόλη κατασκευάζεται όπως είπαμε από το σκηνοθέτη. Έτσι μπορεί να περιλαμβάνει στοιχεία από πολλές πόλεις ή μίξη πλάνων πραγματικότητας και κατασκευασμένων σκηνικών. Φυσικά μπορεί ολόκληρη να είναι ένα σκηνικό στο στούντιο (Χόλιγουντ, Τσινετσιτά στη Ρώμη κ.ά.).

Μπορεί να είναι το φόντο, το σκηνικό όπου θα εξελιχθεί το δράμα ή μπορεί να έχει η ίδια σημαντικό ρόλο,  ως ένας άλλος χαρακτήρας του έργου. Ας θυμηθούμε σε πολλά film noir πώς επηρεάζει τους ήρωες… Στο γερμανικό εξπρεσιονισμό η πόλη έχει τις παραμορφώσεις που έχουν οι ταραγμένοι χαρακτήρες της ταινίας. Σκοτεινή, ομιχλώδης, χωρίς ίσιες γραμμές.

Ο κινηματογράφος κατασκευάζοντας τις πόλεις του άρχισε να επηρεάζει την πραγματική αρχιτεκτονική. Κλασικό παράδειγμα η ταινία του R. Scott “Blade Runner” (1982) που επηρέασε Γιαπωνέζους στο να αντιγράψουν σκηνικά της στο Τόκυο.

Η πόλη συνδιαλέγεται με τον ήρωα, είναι υπόσχεση, ουτοπία ή δυστοπία, το παρελθόν του που πρέπει να ξεφύγει, το μέλλον που πρέπει να κτίσει, το παρόν που του βάζει συνεχώς δυσκολίες. Εξελίσσονται μαζί.

Η πόλη ποτέ δεν κοιμάται. Ειδικά η σύγχρονη Μέγα - Πόλη, η Μητρόπολη. Πλημμυρισμένη από  άτομα που φαίνονται να δυσκολεύονται στη συμβίωση, κτίρια που συχνά κρύβουν τον ουρανό, αυτοκίνητα, ήχους, αλλά και σιωπές, φώτα και σκιές, δημιουργεί την ταυτότητα και το ύφος της ταινίας. Σχεδόν ποτέ δεν είναι απλά ένα φόντο, οι μεγάλοι σκηνοθέτες την θέλουν συμπρωταγωνιστή.

Το θέαμα, ο κινηματογράφος, γίνεται πραγματικότητα σε όλα τα επίπεδα. Οι πόλεις περιμένουν ακόμη πολλά απ΄ αυτόν!

(Δείτε εδώ τις μεγαλύτερες πόλεις στον κόσμο) 

ATHENS PRIDE 2013

Λίγες σκέψεις για τη φωτογραφία

Για τα μαθήματα φωτογραφίας

Στα μαθήματα  μου ξεκινάω από αυτό που περιμένουν οι μαθητές μου, την τεχνική της φωτογραφίας, αλλά προσπαθώ από την αρχή να εξηγήσω ότι η καλή φωτογραφία δεν είναι βασικά θέμα τεχνικής, αλλά βλέμματος κι άποψης για τον κόσμο. Η φωτογραφία παρουσιάζει μεγάλες δυσκολίες ως τέχνη - ίδια μηχανή, παρόμοιες τεχνικές δεξιότητες, ίδιος κόσμος μπροστά στα μάτια μας κι όμως κάποιοι από μας παράγουν μια  δουλειά που μας αφήνει έκθαμβους! 

Τίτλος (θέμα) κι έκθεση φωτογραφίας

Για νέους φωτογράφους το να ορίζεις κάποιο θέμα - για να δώσεις τίτλο στην έκθεση - έχω δει ότι είναι περιοριστικό. Τώρα διαπιστώνουν κι αυτοί τι πραγματικά τους ενδιαφέρει κι ως θέμα κι ως αισθητική.

Πώς βρίσκει ο κάθε φωτογράφος το δρόμο του

Με συγκινούν όλα τα είδη τέχνης και πολλές αισθητικές προσεγγίσεις. Έχοντας μεγάλη αγάπη για την ιστορία τέχνης και παρακολουθώντας σύγχρονες εκθέσεις και φεστιβάλ, μπορώ απροκατάληπτα να εντοπίζω την προσωπική φωτογραφική ματιά του κάθε μαθητή και να προτείνω ανάλογες, αλλά κι αντίθετες, φωτογραφικές αναφορές, για να προχωρήσει με συνέπεια και να φτιάξει την δική του φωτογραφική ταυτότητα. Η διδασκαλία τέχνης περιλαμβάνει προτάσεις, αλλά εμπεριέχει πρώτα από όλα την ελευθερία έκφρασης. Οι κανόνες αφορούν μόνο τις θετικές επιστήμες...

Δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ (Μάιος 2013)

ΠΑΡΤΙ ΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΜΑΣ ΟΜΑΔΑΣ

Όσοι δεν μπόρεσαν ακόμη να δουν τη φωτογραφική μας έκθεση, συνεχίζεται μέχρι την Παρασκευή 31 Μαίου, 6 - 10 μ.μ. 

Την Παρασκευή θα την κλείσουμε με ένα πάρτι όπου συμμετέχει και η Κινηματογραφική Ομάδα "Σινέ...ργια". Σας περιμένουμε! 

 είσοδος ελεύθερη

ΕΝΤΑΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ (Αθήνα)

Εντατικό σεμινάριο φωτογραφίας

 Κυριακή 16 Ιουνίου 2013 στην Αθήνα (θα ανακοινωθεί ο χώρος και θα είναι κοντά σε μετρό/τρένο).

Ώρες 9 π.μ. - 1 μ.μ. (4 ώρες).

Όλη η βασική τεχνική της φωτογραφίας! Επίσης θα γίνει ιδιαίτερη αναφορά σε πορτρέτο και ταξιδιωτική φωτογραφία. Αφορά αρχάριους που θέλουν από την ίδια μέρα να βγάλουν καλύτερες φωτογραφίες...

Μικρό τμήμα: 3 - 7 άτομα (θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας - στείλτε μήνυμα στο akatsikoudis@yahoo.com)

Κόστος: 40 ευρώ

ΤΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ

Σε πείσμα των τυπολατρών, των σχολών και των πανεπιστημίων, στην τέχνη είσαι αυτό που κάνεις. Το καλλιτεχνικό έργο σου μιλάει για σένα κι όχι πτυχία και τίτλοι.

Αυτό το σχόλιο δεν αναιρεί την αξία που έχουν τα καλά εκπαιδευτικά ιδρύματα για την εξέλιξη ενός καλλιτέχνη. Αλλά από τη στιγμή που θα βγεις στην κοινωνία να επικοινωνήσεις την τέχνη σου κανείς δεν θα σου ζητήσει βιογραφικό (ή τουλάχιστον δεν θα σε κρίνει απ΄ αυτό).

Οι ταινίες σου, οι πίνακες, οι φωτογραφίες, οι δοκιμαστικές ηχογραφήσεις, οι στίχοι σου... αυτά είναι η καλλιτεχνική σου ταυτότητα. Και είναι αμέτρητοι οι δημιουργοί που θεωρούν τον εαυτό τους αυτοδίδακτο και χρωστούν μονάχα στην Τέχνη – στους μεγάλους δασκάλους του παρελθόντος και τους αμφισβητίες του παρόντος.

Έχεις – δεν έχεις πτυχία, μάθε, δούλεψε, βελτιώσου, ψάξε μέσα σου, βγες έξω, πάλεψε!

20 ΝΕΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥΣ ΕΚΘΕΣΗ!

Ομαδική Έκθεση Φωτογραφίας

από την Ομάδα ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΚΛΕΙΣΤΡΟ

17 – 24 Μαϊου 2013 Πολιτιστικό Κέντρο Quilombo, Αθήνα

Είκοσι νέοι φωτογράφοι σας προσκαλούν στην πρώτη τους έκθεση.

Μέσα από τις φωτογραφίες που εκφράζουν καλύτερα τις προσωπικές τους αναζητήσεις, είναι έτοιμοι να δείξουν μια πρώτη τους άποψη για την αγαπημένη τους τέχνη.

Ένα ταξίδι που μόλις άρχισε, καθώς όλοι τους παρακολούθησαν τα φετινά μαθήματα φωτογραφίας του Ανδρέα Κατσικούδη. Έτσι ξεκινώντας από τεχνικές γνώσεις, αλλά φτάνοντας γρήγορα να συζητούν για τα αισθητικά ρεύματα στη φωτογραφία, τις ιδιαιτερότητες και δυνατότητες του μέσου κι ερωτήματα που αφορούν γενικότερα την τέχνη, έρχονται τώρα, φιλτράροντας τα παραπάνω με την προσωπική τους ευαισθησία, να δείξουν φωτογραφίες και να ακούσουν την καλόπιστη κριτική και τις απόψεις σας!

Επιμέλεια έκθεσης: Ανδρέας Κατσικούδης

Εγκαίνια: Παρασκευή 17 Μαϊου στις 9 μ.μ. με live rock μουσική!

 NO SEQUENCE - SKINNY WHALES

είσοδος ελεύθερη!

Διάρκεια έκθεσης: 17 – 24 Μαϊου, 6 – 10 μ.μ.

Χώρος: Quilombo, Σερβιών 10, Ακαδημία Πλάτωνα, Αθήνα - χάρτης

Πληροφορίες:  akatsikoudis@yahoo.com

http://pkleistro.blogspot.gr/

ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ: Μια ιστορία ρατσισμού (θεατρικό έργο)

Tις τελευταίες ημέρες και μετά τη δήλωση της ποιήτριας μας για τα παγκάκια και τους ξένους, το μυαλό μου έχει επιστρέψει στο 2000. Εκείνη την εποχή, λίγο πριν τους ολυμπιακούς αγώνες και όταν ακόμη μεγαλοπιανόμασταν ως λαός, με την ομάδα ΡΗΓΜΑ στα πλαίσια της ημέρας κατά του ρατσισμού είχαμε ανεβάσει το θεατρικό με τίτλο ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ (ή Γυναίκες Χωρίς Πρόσωπο).  Eίναι η ιστορία δυο γυναικών, μιας αλλοδαπής και μιας ημεδαπής, που προσπαθούν να μοιραστούν το ίδιο παγκάκι. Μια εποχή  όπου κάποιοι που ζούμε στο κέντρο της Αθηνάς, έχουμε αρχίσει να βλέπουμε τα σύννεφα του φόβου και του ανθρώπινου διχασμού να μαζεύονται. Οι ξένοι και η φτηνή εργασία τους είναι ακόμη χρήσιμη και το trafficking γυναικών έχει απλωθεί σε όλη τη χώρα για να ικανοποιήσει το αίσθημα του νεοπλουτισμού μας. Έχουν περάσει πολλά χρόνια, έχουμε αναθεωρήσει και έχουμε ξανασκεφτεί τα πράγματα. Η τέχνη όμως εξακολουθεί να έχει το δικό της εδικό βάρος στη διατήρηση της ελπίδας και τη σπουδή του ξένου.  

Το παραπάνω θεατρικό, βγαλμένο από τα ρομαντικά χρόνια της νεανικής ορμής,  είναι στη  διάθεση όποιας ομάδας ηθοποιών κλπ, θελήσει να το διαβάσει και να το ανεβάσει. Χρειάζονται δυο γυναίκες ηθοποιοί και ένα παγκάκι. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου και να προωθήσετε το μήνυμα.

Αναδημοσίευση από το blog της συναδέλφου και φίλης Μαρίας Καρβουνίδου:

http://www.karvounidou.blogspot.gr/

ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ Η ΤΕΧΝΗ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ;

φώτο: Γιώργος Λαδάς

Δεν είμαστε όλοι μεγάλοι καλλιτέχνες! Δυστυχώς και ευτυχώς...

Από την πρώτη χρονιά που άρχισα να διδάσκω φωτογραφία με εντυπωσίασε πόσο διαφορετική ήταν η εξέλιξη των μαθητών μου. Είδα νέους να βελτιώνονται μέσα σε 3-4 μήνες τόσο που ζήλευα τις φωτογραφίες τους και οι πιο πολλοί από μας θα χρειαζόντουσαν χρόνια για να φτάσουν σ΄ αυτό το επίπεδο. Αν έφταναν ποτέ...Είδα επίσης συνεπείς κι εργατικούς νέους και νέες να προχωρούν τόσο αργά που να εκνευρίζομαι – τι κάνω λάθος, αναρωτιόμουν...

Έχετε δει πόσοι λίγοι καλλιτέχνες γίνονται γνωστοί; Καταφέρνουν έστω να κάνουν πάνω από μια ατομική έκθεση και να πάρουν μέρος σε μερικές ομαδικές; Για επαγγελματική επιβίωση; Δεν το συζητάμε καν... Τι κάνουν οι χιλιάδες που τελειώνουν κάθε χρόνο στη χώρα μας Πανεπιστήμια, ιδιωτικές σχολές και σεμινάρια πάνω στην αγαπημένη τους τέχνη;

Πολλές φορές έρχονται νέοι φωτογράφοι να μου δείξουν τη δουλειά τους και να με ρωτήσουν αν «το ΄χουν...», αν αξίζει τον κόπο να το κυνηγήσουν... Προσπαθώ να λέω τι πραγματικά πιστεύω, χωρίς όμως να αποθαρρύνω εύκολα.

Πόσες φορές επίσης αναρωτιέμαι για το εαυτό μου αν αξίζω ως φωτογράφος ή αν υπάρχει λόγος που προσπαθώ να μπω στον κινηματογράφο για τα καλά...

Η απάντηση που δίνω σε αυτά τα ερωτήματα και μάλιστα μου αρέσει να τη λέω σαν υπόσχεση κάθε χρόνο στην αρχή των μαθημάτων μου είναι απλή:

Η τέχνη είναι απόλαυση!

Και έκφραση, δημιουργία, ψυχαγωγία, παιχνίδι, παρηγοριά...

Που σημαίνει ότι ακόμη κι αν δεν γίνουμε εμείς μεγάλοι καλλιτέχνες, θα έχουμε μάθει τουλάχιστον να εκφραζόμαστε ικανοποιητικά μέσα από την τέχνη που αγαπάμε. Και το σπουδαιότερο για μένα; Όσα πιο πολλά μαθαίνεις για μία τέχνη (γενικότερα για την Τέχνη) αρχίζεις να νιώθεις και περισσότερα και να την απολαμβάνεις με πιο βαθύ και ουσιαστικό τρόπο! 

Να δώσω ακόμη ένα προσωπικό παράδειγμα. Από τη στιγμή που άρχισα να μαθαίνω πώς γίνεται μια ταινία, άρχισε να διπλασιάζεται η απόλαυση που μου δίνει ο κινηματογράφος που παρακολουθώ. Μελετάω για χρόνια το film noir  (ταινίες, σχετικά άρθρα και βιβλία) κι αντί να το απομυθοποιήσω και βαρεθώ, το χαίρομαι ως κινηματογραφικό είδος ακόμη περισσότερο.

Για να μη μιλήσω τώρα για τη φωτογραφία, που μου έχει αλλάξει εντελώς τον τρόπο που βλέπω τον κόσμο!

Δεν ξέρω, λοιπόν, αν η Τέχνη μπορεί χωρίς εμάς – εμείς πάντως δεν αντέχουμε να ζήσουμε χωρίς αυτήν!

ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ

Κυκλοφόρησε το περιοδικό Φωτογράφος στα περίπτερα (τεύχος Μαϊου - Ιουνίου 2013). Ανάμεσα στα πολύ ενδιαφέροντα θέματά του υπάρχει και παρουσίαση της νέας έκθεσης φωτογραφίας που οργανώνουμε και συνέντευξή μου.