MEXICO CITY

Το Γεωτρόπιο που κυκλοφορεί με τη Σαββατιάτικη Ελευθεροτυπία στις 13 Μαρτίου 2010 θα έχει άρθρο μου για την πρωτεύουσα του Μεξικού, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στον κόσμο.

MEXICO CITY

MEXICO - ΜΕΞΙΚΟ

ΟΙ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Πριν δυο χρόνια πέρασα για λίγο από το Κανκούν, το φημισμένο τουριστικό θέρετρο του Μεξικού, πριν πάω σε πιο ενδιαφέροντα μέρη της χώρας. Φυσικά και θέλησα να ρίξω μια βουτιά στα τροπικά νερά του. Έλα όμως που δεν έβλεπα πουθενά τη θάλασσα! Ρωτώντας έμαθα ότι η θάλασσα είναι παντού, απλά πρέπει να περάσω μέσα από ένα ξενοδοχείο για να βγω στην παραλία. Μια ζώνη πολλών (νομίζω 20) χιλιομέτρων με ξενοδοχεία από τη μία πλευρά και εμπορικά κέντρα και εστιατόρια - μπαρ από την άλλη. Σταμάτησα κι εγώ στο κέντρο αυτής της ζώνης (0,20 ευρώ το λεωφορείο), διάλεξα ένα χλιδάτο ξενοδοχείο κι απλά πέρασα από την κεντρική είσοδο για να βγω σε μια υπέροχη παραλία...

Καλά εγώ έμοιαζα με τουρίστα, ένας Μεξικάνος όμως τι κάνει στο Κανκούν για να ρίξει τη βουτιά του;;; Η πρόσβαση στις παραλίες είναι ελεύθερες για όλους τους πολίτες της χώρας!!! μου είπαν... Δηλαδή μπορούν οι ινδιάνοι της πόλης να το κάνουν αυτό, ήταν η επόμενη ερώτησή μου; Α, αυτοί είναι λίγο πιο δύσκολο. Τα ξενοδοχεία δεν τους θέλουν...

Τι σχέση έχουν αυτά με τις παραλίες της Αττικής (κι όχι μόνο, για ρίξτε μια ματιά και σε Χαλκιδική κ.α.);

Πού τις έκλεισαν με συρματοπλέγματα ή με παράνομα μαγαζιά, τις άφησαν να γεμίσουν με σκουπίδια, μπάζα και νεκρά ζώα....

Συμπαράσταση στον Δήμαρχο του Ελληνικού που κάνει απεργία πείνας για να ανοίξει η παραλία του δήμου!

Μπράβο στους κατοίκουςς του Μοσχάτου που πήγαν και ξήλωσαν οι ίδιοι τα συρματοπλέγματα!

Μπράβο και σ΄αυτούς που πήγαν και ρίξαν τα κάγκελα στο Φιλοπάππου! (ο καθένας μας πρέπει να διασώσει τη δική του παραλία...)

(Έχω τραβήξει τα τελευταία δυο χρόνια φωτογραφίες απίστευτης ασχήμιας από την παραλιακή ζώνης της Αθήνας, κάθε φορά που ανοίγω το σχετικό φάκελο αηδιάζω και τον ξανακλείνω αμέσως... για αυτό έβαλα σ΄αυτό το κείμενο δυο φώτο από Κανκούν!)

MARIA AUXILIADORA!

ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΙ

Φωτογραφία που θυμίζει άλλες εποχές... Τραβηγμένη στην Παρθένο της Γουαδελούπης (λίγο έξω από την Πόλη του Μεξικού) τον Αύγουστο του 2οο5.

OAXACA (ΟΑΧΑΚΑ)

Όταν πέρασα από Οαχάκα το καλοκαίρι του 2005 δε φανταζόμουν με τίποτε τι θα επακολουθούσε σ΄αυτή την πόλη. Από το Μάιο του 2006 στην αρχή οι δάσκαλοι κι λίγο αργότερα σχεδόν όλη η πολιτεία έχουν εξεγερθεί. Δείτε σήμερα το ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ του ΕΞΑΝΤΑ (ΝΕΤ, 23.00). Περισσότερα στοιχεία: http://exandas.ert.gr/

MEXICO CITY

ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ

Υπέροχη, καυτή και φτηνή κουζίνα, αρωματικά τσιγάρα, αληθινή τεκίλα, καλή μπίρα (όχι η Corona), δυνατή ποπ και ροκ σκηνή (άκου Elephante ή Café de Tacuva), mariachis (πλανόδιοι, εντυπωσιακά ντυμένοι, μουσικοί), αρχιτεκτονική μοντέρνα που μπερδεύεται με την αποικιοκρατική και αυτή των φτωχών, νέφος που αποδυναμώνεται στα πάρκα, κόσμος αμέτρητος να κατακλύζει αγορές, δρόμους, μετρό, ζώα, εκδηλώσεις σε πλατείες, διαδηλώσεις κι άλλα πολλά που δεν έχεις το χρόνο ίσως να τα προσέξεις. Αυτή η πόλη συζητάει μαζί σου και σε ρωτάει που θέλεις να ταξιδέψεις.

MEXICO CITY

Palenque, Centro Cristiano

Mexico, Palenque, Centro Cristiano
Originally uploaded by akatsikoudis.

PALENQUE, MEXICO
Αύγουστος 2005

Είμαι με τη γυναίκα μου σε ένα φθηνό δωμάτιο και προσπαθούμε να δροσιστούμε με τον ανεμιστήρα. Λίγο πριν βραδιάσει ακούγεται δυνατή μουσική. Σαν να γίνεται κάπου κοντά μας συναυλία. Λίγο rock, λίγο pop, λίγο soul. Όμορφα ακούσματα πάντως. Βγαίνουμε λοιπόν έξω να βρούμε το χώρο της συναυλίας και πέφτουμε πάνω σε λειτουργία εκκλησίας! Ευαγγελικής. Δυστυχώς δεν είχα παρά μια φθηνή αυτόματη φωτογραφική στην τσέπη… και αυτό που βλέπετε με δυσκολία βγήκε. Ήταν όμορφα και κάτσαμε αρκετή ώρα. Ωραία μουσική, καλές φωνές, πάθος, κίνηση, συγκίνηση και λίγα λόγια από τον ιερέα που ξεσήκωναν τον κόσμο. Παραλίγο να γίνω χριστιανός!

ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΤΗΣ OAXACA, MEXICO

Οι δάσκαλοι της Oaxaca στο Μεξικό δίνουν κι αυτοί τον αγώνα τους. Δεν έχω τωρινές πληροφορίες και σας παραπέμπω σε κείμενο που γράφτηκε στις 28 Αυγούστου. Είναι ωραίο να βλέπεις τους εκπαιδευτικούς να πηγαίνουν μπροστά, όταν για αιώνες η εκπαίδευση ήταν ο πιο συντηρητικός θεσμός της κοινωνίας (μετά την εκκλησία!)...

Έτυχε να επισκεφτώ την υπέροχη αυτή πόλη (είναι γεμάτη με γλυπτά και γενικότερα διάσημη για τις πολιτιστικές εκδηλώσεις της) τον Αύγουστο του 2005.

Chiapas - Mex

Αγορά των ιθαγενών στο San Cristobal da las Casas, Chiapas, Mexico.
Οι άνθρωποι ποτέ δεν είχαν πρόβλημα με τα κοτόπουλά τους...
Ας είναι καλά και το τσίλι!
Άντε τώρα να τους πεις να προσέχουν γιατί λέει πέθαναν καμιά 30 άτομα σε 5 χρόνια από τη γρίπη των πτηνών (ή πουλιών;)! ...............ΧΑ,ΧA,XA.............................................
Θέλετε να τους πεθάνετε απ' τα γέλια;;;
Ξέρετε πόσοι δικοί τους πνίγηκαν στα ορεινά χωριά από πλημμύρες και τυφώνες τα τελευταία χρόνια;
(Θε μου, τι έγινε πάλι στις Φιλιππίνες;)
Για να μη μιλήσουμε για το 95% των ανθρώπων που εξαφάνισαν εκεί μέσα σε λίγες δεκαετίες τον 16 αι, κάποιοι χριστιανοί Ευρωπαίοι...

Vera Cruz / Mexico

Η φτώχεια δεν σημαίνει πάντοτε και μιζέρια... Όσοι έχουν πάει Κούβα το λένε. Το ίδιο ισχύει και για τη Βέρα Κρουζ, το ιστορικό λιμάνι του Μεξικό.



Έτσι κι αλλιώς κι εδώ ακούν πολύ κουβανέζικη μουσική και χορεύουν όπου κι όποτε μπορούν - σε πλατείες, μπαράκια, "καντίνες", παραλίες... (βέβαια οι παραλίες στον κόλπο του Μεξικό καμία σχέση δεν έχουν με την Καραϊβικη! Βρόμα...).
Εδώ στήνεται και το καλύτερο καρναβάλι στη χώρα.


Τα απογεύματα βγαίνουν βόλτα στον παραλιακό πεζόδρομο οι ντόπιοι με τα μικρά τους. Η οικονομική ανέχεια είναι δεδομένη για αυτή την πόλη. Αλλά οι βόλτες είναι ελεύθερες. Κι όλοι έχουν τη δυνατότητα να πάρουν ένα φτηνό παιχνίδι (έστω από αφρολέξ ή πλαστικό σφουγγάρι) κι ένα αναψυκτικό (όχι κοκακόλες, νερομένους χυμούς ή γρανίτες) στο παιδί τους. Θυμάμαι κάποτε που έκανα ιδιαίτερο μάθημα στο Διόνυσο σε ένα παιδάκι που οι γονείς του είχαν εργοστάσιο, παλάτι, πισίνες και τα σχετικά. Τους έβλεπε κάθε βράδυ μετά τις 10.00...

Έχω γυρίσει τη μισή Ευρώπη. Την αγάπη και φροντίδα που έχουν οι Μεξικάνοι για τα παιδιά τους (και ιδιαίτερα οι μπαμπάδες!!!) δεν την έχω δει πουθενά...

(να σχολιάσω και δυο από τις φωτογραφίες: πιτσιρίκια ρίχνουν βουτιές στα βρόμικα νερά του λιμανιού για να πιάσουν νομίσματα που πετάνε περαστικοί στον αέρα & αν σκοπεύεται να πάτε βολτούλα με αυτό το σκάφος καλύτερα να αφήσετε κάπου το όπλο σας, εντάξει;)

Mexico city

Το καλοκαίρι πραγματοποίησα ένα από τα ταξίδια που ονειρευόμουνα. Μεξικό... Για ένα περίπου μήνα τριγυρνούσα με τη γυναίκα μου - που έδειξε μεγάλη υπομονή και αντοχή - από πόλη σε πόλη.

Ξεκινώντας απ' το Κανκούν (τουριστικό και ακριβό) φτάσαμε μέχρι την Πόλη του Μεξικό (πραγματική μητρόπολη - πολυδιάστατη και χαοτική).

Ήταν όνειρο εδώ και καιρό. Περίπου πριν δέκα χρόνια διάβασα την "Τριστέσα" του Τζακ Κέρουαρκ. Σκιαγραφεί ένα Mexico City που ή το μισείς ή το λατρεύεις. Από τότε πολλά άκουσα για την πόλη και για τη χώρα...

Δεν είναι εύκολο ταξίδι. Ειδικά όταν περιπλανιέσαι μ' ένα βαρύ σακίδιο στην πλάτη και μια φωτογραφική που ψάχνει για το ιδιαίτερο χρώμα αυτής της χώρας.

Μόλις έβαλα σε τάξη κάποιες από τις φωτογραφίες που τράβηξα στην πρωτεύουσα. Το Σάββατο βράδυ (9.00 μ.μ., 11 Νοεμβρίου) στο Ash In Art (Καρέα 11, Μετς, 50 μ. από το Club 22) θα δείξω slides, θα πω ιστορίες και θα κεράσω τεκίλα...