3 Απρ 2014

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΑΛΛΙΩΣ...



Για να δεις ένα μέρος πίσω από την επιφάνεια (τα γνωστά αξιοθέατα και τα τουριστικά μαγαζιά του) πρέπει να βρεις ένα τρόπο να επικοινωνήσεις με τους ανθρώπους του. Ακόμη κι ένα μικρό κομμάτι του να καταλάβεις, τουλάχιστον θα είσαι πιο υποψιασμένος από τον τουρίστα που είναι ικανός να επισκεφτεί ένα μακρινό του τόπο για να φάει στο ίδιο fast food που έχει στην πατρίδα του... (*)

Είχα την τύχη να φιλοξενηθώ για λίγο σε χωριό της Ιαπωνίας, σε εργατική συνοικία στο Βερολίνο, να πιάσω συζητήσεις σε χωριά και πόλεις στο Μεξικό και να γυρίσω διάφορα μέρη στην Ελλάδα μέσα από σπίτια φίλων. Στους τόπους που πάω και δεν γνωρίζω κανέναν προσπαθώ να βρω εκεί φιλικούς ανθρώπους και να τους ρωτήσω για μέρη και καταστάσεις. Επίσης ψάχνω πληροφορίες για το πώς ζουν και ποια είναι τα προβλήματά τους.


Να δώσω ένα παράδειγμα. Στα Χανιά έχω πάει αρκετές φορές. Σας φιλοξενούμενος Χανιωτών. Έτσι έχω βρεθεί σε τοπικά πανηγύρια, σε γάμους και βαφτίσεις, σε νεκροταφεία, σε σπίτια γερόντων για να ακούσω υπέροχες ιστορίες, σε αυτοσχέδια οικογενειακά γλέντια, έχω μαζέψει πορτοκάλια, συμμετείχα σε κουρά (κούρεμα) προβάτων, ήπια καφέ σε υπέροχες αυλές σε χωριά που δεν είναι τουριστικοί προορισμοί, επισκέφτηκα εκκλησάκια και μοναστήρια, μίλησα με φίλους και γνωστούς για τα όνειρα και τα προβλήματά τους... Για να μην αναφερθώ στις γεύσεις που δοκίμασα και στις φωτογραφίες που τράβηξα!


Σίγουρα κάποιοι θέλουν απλά διακοπές. Να επισκεφτούν ένα μέρος όπου θα τα έχει όλα και χωρίς προβληματισμούς να ξεφαντώσουν και να αδειάσουν το μυαλό τους. Το καταλαβαίνω και κάποτε το αποζητάω κι εγώ αυτό. Αλλά ο ταξιδιώτης ψάχνει για άλλα πράγματα.

Στην εποχή των κοινωνικών δικτύων το να έρθεις σε επικοινωνία με ανθρώπους από διάφορες χώρες και πόλεις που έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα με σένα και να αναζητήσεις συμβουλές, πληροφορίες και μια παρέα για καφέ δεν είναι δύσκολο. Για τους πιο τολμηρούς υπάρχει και το couch surfing! Πώς σου φαίνεται ένας άγνωστος π.χ. στην Ταϊλάνδη να σε φιλοξενήσει στον καναπέ του;


(*) Μου συνέβη πριν κάποια χρόνια να είμαι στη Μασαλία για ένα σεμινάριο για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την εκπαίδευση. Μια παρέα από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες χωρίστηκε για βόλτα στην πόλη, στο χρόνο που μας περίσσευε. Για μεγάλη μου έκπληξη σχεδόν όλοι έφαγαν σε γνωστή αλυσίδα φαστ φουντ και οι τσάντες από τα ψώνια τους ήταν από πολυεθνικές που υπάρχουν φυσικά και στη χώρα τους! Δεν ξέρω τελικά τι είδαν όλοι αυτοί από τη Μασαλία και τι διηγήθηκαν όταν πήγαν σπίτι τους...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

3 Απρ 2014

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΑΛΛΙΩΣ...



Για να δεις ένα μέρος πίσω από την επιφάνεια (τα γνωστά αξιοθέατα και τα τουριστικά μαγαζιά του) πρέπει να βρεις ένα τρόπο να επικοινωνήσεις με τους ανθρώπους του. Ακόμη κι ένα μικρό κομμάτι του να καταλάβεις, τουλάχιστον θα είσαι πιο υποψιασμένος από τον τουρίστα που είναι ικανός να επισκεφτεί ένα μακρινό του τόπο για να φάει στο ίδιο fast food που έχει στην πατρίδα του... (*)

Είχα την τύχη να φιλοξενηθώ για λίγο σε χωριό της Ιαπωνίας, σε εργατική συνοικία στο Βερολίνο, να πιάσω συζητήσεις σε χωριά και πόλεις στο Μεξικό και να γυρίσω διάφορα μέρη στην Ελλάδα μέσα από σπίτια φίλων. Στους τόπους που πάω και δεν γνωρίζω κανέναν προσπαθώ να βρω εκεί φιλικούς ανθρώπους και να τους ρωτήσω για μέρη και καταστάσεις. Επίσης ψάχνω πληροφορίες για το πώς ζουν και ποια είναι τα προβλήματά τους.


Να δώσω ένα παράδειγμα. Στα Χανιά έχω πάει αρκετές φορές. Σας φιλοξενούμενος Χανιωτών. Έτσι έχω βρεθεί σε τοπικά πανηγύρια, σε γάμους και βαφτίσεις, σε νεκροταφεία, σε σπίτια γερόντων για να ακούσω υπέροχες ιστορίες, σε αυτοσχέδια οικογενειακά γλέντια, έχω μαζέψει πορτοκάλια, συμμετείχα σε κουρά (κούρεμα) προβάτων, ήπια καφέ σε υπέροχες αυλές σε χωριά που δεν είναι τουριστικοί προορισμοί, επισκέφτηκα εκκλησάκια και μοναστήρια, μίλησα με φίλους και γνωστούς για τα όνειρα και τα προβλήματά τους... Για να μην αναφερθώ στις γεύσεις που δοκίμασα και στις φωτογραφίες που τράβηξα!


Σίγουρα κάποιοι θέλουν απλά διακοπές. Να επισκεφτούν ένα μέρος όπου θα τα έχει όλα και χωρίς προβληματισμούς να ξεφαντώσουν και να αδειάσουν το μυαλό τους. Το καταλαβαίνω και κάποτε το αποζητάω κι εγώ αυτό. Αλλά ο ταξιδιώτης ψάχνει για άλλα πράγματα.

Στην εποχή των κοινωνικών δικτύων το να έρθεις σε επικοινωνία με ανθρώπους από διάφορες χώρες και πόλεις που έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα με σένα και να αναζητήσεις συμβουλές, πληροφορίες και μια παρέα για καφέ δεν είναι δύσκολο. Για τους πιο τολμηρούς υπάρχει και το couch surfing! Πώς σου φαίνεται ένας άγνωστος π.χ. στην Ταϊλάνδη να σε φιλοξενήσει στον καναπέ του;


(*) Μου συνέβη πριν κάποια χρόνια να είμαι στη Μασαλία για ένα σεμινάριο για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την εκπαίδευση. Μια παρέα από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες χωρίστηκε για βόλτα στην πόλη, στο χρόνο που μας περίσσευε. Για μεγάλη μου έκπληξη σχεδόν όλοι έφαγαν σε γνωστή αλυσίδα φαστ φουντ και οι τσάντες από τα ψώνια τους ήταν από πολυεθνικές που υπάρχουν φυσικά και στη χώρα τους! Δεν ξέρω τελικά τι είδαν όλοι αυτοί από τη Μασαλία και τι διηγήθηκαν όταν πήγαν σπίτι τους...

Δεν υπάρχουν σχόλια: