25 Φεβ 2008

ΠΩΣ ΤΡΑΒΑΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ




Το κυριότερο πρόβλημα της φωτογραφίας δρόμου (street photography)
Με διακριτικότητα, ταχύτητα, θάρρος, ψυχραιμία και παπούτσια για τρέξιμο!
Προσέχουμε πού και ποιον τραβάμε! Ιδιαίτερα διαδηλώσεις, άτομα με κουκούλες, αστυνομικούς, ανθρώπους σε ιδιωτικές στιγμές κ.ά. παρόμομοια επικίνδυνα πράγματα... Περνάμε όσο πιο απαρατήρητοι γίνεται κι έχουμε αν είναι δυνατόν και κάποιο φίλο εκεί κοντά να μας επιβλέπει (όχι να τραβάει κι αυτός!). Βολεύουν οι μικρές, ερασιτεχνικές μηχανές και σίγουρα αποφεύγουμε οτιδήποτε θα τραβήξει την προσοχή πάνω μας. Μια εναλλακτική προσέγγιση είναι η εξής: παίρνουμε όσο πιο επαγγελματικό εξοπλισμό μπορούμε, ύφος που θυμίζει νέο φωτορεπόρτερ κι ακολουθούμε από κοντά τους επαγγελματίες. Αυτοί ξέρουν πού να σταθούν, πώς να προφυλαχθούν, αλλά μην περιμένετε να πιάσετε και κουβέντα μαζί τους – μεροκάματο βγάζουν και θέλουν να κάνουν τη δουλειά τους!
Δεν μπορούμε να ζητάμε άδεια από τον καθένα! Τραβάμε και προχωράμε... Ένα χαμόγελο συνήθως φτάνει να καθησυχάσει κάποιον που ενοχλήθηκε γιατί έγινε το ακούσιο μοντέλο μας. Αν μας ρωτήσει κάποιος γιατί τον βγάλαμε έχουμε έτοιμη μια δικαιολογία (π.χ. είμαι σπουδαστής σε σχολή φωτογραφίας ή κάνω τουρισμό και βγάζω απλά την πλατεία). Μην ξεχνάμε ότι ο κόσμος είναι πια πιο επιφυλακτικός. Έτυχε να κατέβει τρέχοντας άνθρωπος από το σπίτι του και να με κυνηγήσει στο δρόμο γιατί νόμιζε ότι τραβούσα το αυτοκίνητό του, ενώ εγώ έβγαζα ένα ετοιμόρροπο κτίριο εκεί δίπλα... Βοηθάει αν είμαστε πολλοί και τραβάμε! Μας βλέπουν σαν ομάδα και παύουν αμέσως να ασχολούνται μαζί μας. Ένας φωτογράφος όμως μόνος του με καλή μηχανή μπροστά από ύποπτα μπαρ κινδυνεύει... (Μεταξύ μας όμως, κανείς σοβαρός φωτογράφος δρόμου δεν βγαίνει έξω να δουλέψει με παρέα).
Κάνουμε ότι τραβάμε το φόντο πίσω από το μοντέλο που υποτίθεται ότι έχει ενδιαφέρον. Φυσικά δεν το κοιτάζουμε στα μάτια!
Είμαστε από πριν στημένοι με έτοιμο το κάδρο μας και περιμένουμε το «θύμα» να βρεθεί μόνο του στο στόχαστρο! Χρήσιμος εδώ, αν υπάρχει, ο τηλεχειρισμός. Μαθαίνουμε να χρησιμοποιούμε και τη λειτουργία της αυτοφωτογράφισης.
Μπορούμε να τραβήξουμε έχοντας τη μηχανή στο ύψος της μέσης (ναι, στα τυφλά); Με λίγη εξάσκηση μαθαίνουμε να δουλεύουμε μια χαρά τον ευρυγώνιο έτσι. Αποτέλεσμα: τραβάμε χωρίς να μας βλέπουν κι έχουμε κι ενδιαφέρουσες γωνίες λήψεις!
Βάζουμε ένα φίλο μας ως μοντέλο εκεί που θέλουμε και τραβάμε έτσι υποτίθεται μια αναμνηστική κι αθώα φωτογραφία.
Είναι πιο εύκολο να τραβήξουμε ανθρώπους σε μια άλλη πόλη ή χώρα που κάνουμε τουρισμό απ΄ότι στην πόλη μας. Άλλη η διάθεση, άλλο και το ύφος μας – αυτό του «τουρίστα» που τραβάει ως χαζοχαρούμενος οτιδήποτε του γυαλίσει και κανείς δεν του δίνει σημασία. Μπορούμε να κάνουμε τουρισμό στην ίδια την πόλη μας;
Κάποιες φορές (ειδικά απέναντι σε φιλικές φάτσες) το καλύτερο είναι να ζητήσουμε άδεια. Πρόβλημα εδώ το στήσιμο, αλλά δεν μας εμποδίζει κανείς να ξανατραβήξουμε όταν το μοντέλο μας χαλαρώσει γιατί νομίζει ότι τελειώσαμε...
Αφιερώματα αξιόλογα (π.χ. σε τσιγγάνους, μηχανόβιους, Ολυμπιακούς ή χειμερινούς κολυμβητές) δεν γίνονται από φωτογράφους που είδαν φως και μπήκαν! Πρέπει να ζήσετε μαζί τους, να συζητήσετε, να φάτε, να πιείτε και κάποια στιγμή που θα αρχίσετε να καταλαβαίνετε αυτούς τους ανθρώπους κι αυτοί να σας εμπιστεύονται... τραβάτε και καμιά φωτογραφία. Πάντα με σεβασμό κι απροκατάληπτα. Εξηγείτε από την αρχή τι θέλετε να κάνετε, ζητάτε να σας συστήσουν σε κόσμο, ακούτε με ενδιαφέρον τις ιστορίες τους και υπόσχεστε να τους πάτε φωτογραφίες. Αυτά όμως είναι για πιο έμπειρους φωτογράφους που ξέρουν τι και πώς...
Αν θέλουμε πραγματικά κάτι να το τραβήξουμε, να είμαστε σίγουροι ότι θα βρούμε το κουράγιο και τον τρόπο για να το κάνουμε... Η καλλιτεχνική έμπνευση δεν γνωρίζει όρια.
Αν τώρα μας είναι τόσο δύσκολο, γιατί σώνει και καλά να βγούμε στο δρόμο και να τραβάμε επικίνδυνα μούτρα; Αφού ξέρουμε τόσα άλλα είδη φωτογραφίας να υπάρχουν... Αν βγάλουμε για παράδειγμα με ανεπανάληπτο τρόπο μια σειρά φωτογραφιών με θέμα τα παπούτσια μας, κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν θα σκεφτεί να μας ρωτήσει γιατί δεν βγήκαμε να τραβήξουμε τους νταβατζήδες στην Τρούμπα!
Διαφορετικά να μην ξεχνάμε ποτέ, όσοι είμαστε κυνηγοί της περιπέτειας, όσο πιο ελαφρύς ο εξοπλισμός που κουβαλάμε, τόσο πιο γρήγορα τρέχουμε!

16 Φεβ 2008

ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΤΟ BIOS

Την Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2008, από τις 6 ως τις 11 μ.μ, θα πραγματοποιηθεί στον πολυχώρο BIOS (Πειραιώς 84, Αθήνα), εκδήλωση με τίτλο «Οπτικοακουστικές Προβολές 07», στην οποία θα προβληθούν έργα φωτογραφικών ομάδων και φορέων από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Στο προσεχές μέλλον, οι προβολές θα επαναληφθούν στους χώρους των συμμετεχουσών ομάδων, με πρώτο σταθμό τη Φωτογραφική Λέσχη Λάρισας (29/2, 7/3, 14/3).

Στις «Οπτικοακουστικές Προβολές 07», που οργανώθηκαν από τα μέλη της Πολιτιστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας «ΑΚΠΙ», Μανόλη Κασιμάτη, Άρη Μιχαλόπουλο και Παύλο Σατόγλου, συμμετέχουν οι:

Φωτοδός (Κύπρος), Φωτογραφικό Εργαστήριο Δήμου Χαλκίδας, Φωτογραφικό Εργαστήριο Δήμου Χαϊδαρίου (2006-07), Φωτογραφικό Εργαστήριο Δήμου Πετρούπολης, Φωτογραφικό Εργαστήριο Δήμου Νέας Ιωνίας, Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, Φωτογραφικό Καστρολόγιο, Φωτογραφική Ομάδα 13+1, Φωτογραφική Ομάδα RedPill, Φωτογραφική Ομάδα Ιωαννίνων, Φωτογραφική Ομάδα Mirror Foto, Φωτογραφική Ομάδα Ash In Art, Φωτογραφική Λέσχη Λιβαδειάς, Φωτογραφική Λέσχη Λάρισας, Φωτοπόροι, Φωτοερευνητές, Φωτογραφίζοντας, Πορφυροί Λαμπτήρες, Μαυρομιχάλη 55, Λέσχη Φωτογραφίας και Κινηματογράφου Καρδίτσας, ΙΙΕΚ Ακμή, ΙΙΕΚ Leica Academy, εφτά9, Ευρυγώνιος, Ελεύθερη Σπουδή Φωτογραφίας Πειραϊκού Συνδέσμου, prova d'arte, New Media Art, Fototherapy, f14 Κοινόν Φωτογράφων, f14 Action, contre:act, ARTοποιείο,

και οι προσκεκλημένοι φορείς εξωτερικού:

SeeSaw magazine, Photography Center of UFRGS, Foam magazine / Fotografie museum Amsterdam, Dominic Rouse.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Πληροφορίες:

210 8839678, akpi3akpi@yahoo.gr

ΟΜΑΔΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

25 Φεβ 2008

ΠΩΣ ΤΡΑΒΑΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ




Το κυριότερο πρόβλημα της φωτογραφίας δρόμου (street photography)
Με διακριτικότητα, ταχύτητα, θάρρος, ψυχραιμία και παπούτσια για τρέξιμο!
Προσέχουμε πού και ποιον τραβάμε! Ιδιαίτερα διαδηλώσεις, άτομα με κουκούλες, αστυνομικούς, ανθρώπους σε ιδιωτικές στιγμές κ.ά. παρόμομοια επικίνδυνα πράγματα... Περνάμε όσο πιο απαρατήρητοι γίνεται κι έχουμε αν είναι δυνατόν και κάποιο φίλο εκεί κοντά να μας επιβλέπει (όχι να τραβάει κι αυτός!). Βολεύουν οι μικρές, ερασιτεχνικές μηχανές και σίγουρα αποφεύγουμε οτιδήποτε θα τραβήξει την προσοχή πάνω μας. Μια εναλλακτική προσέγγιση είναι η εξής: παίρνουμε όσο πιο επαγγελματικό εξοπλισμό μπορούμε, ύφος που θυμίζει νέο φωτορεπόρτερ κι ακολουθούμε από κοντά τους επαγγελματίες. Αυτοί ξέρουν πού να σταθούν, πώς να προφυλαχθούν, αλλά μην περιμένετε να πιάσετε και κουβέντα μαζί τους – μεροκάματο βγάζουν και θέλουν να κάνουν τη δουλειά τους!
Δεν μπορούμε να ζητάμε άδεια από τον καθένα! Τραβάμε και προχωράμε... Ένα χαμόγελο συνήθως φτάνει να καθησυχάσει κάποιον που ενοχλήθηκε γιατί έγινε το ακούσιο μοντέλο μας. Αν μας ρωτήσει κάποιος γιατί τον βγάλαμε έχουμε έτοιμη μια δικαιολογία (π.χ. είμαι σπουδαστής σε σχολή φωτογραφίας ή κάνω τουρισμό και βγάζω απλά την πλατεία). Μην ξεχνάμε ότι ο κόσμος είναι πια πιο επιφυλακτικός. Έτυχε να κατέβει τρέχοντας άνθρωπος από το σπίτι του και να με κυνηγήσει στο δρόμο γιατί νόμιζε ότι τραβούσα το αυτοκίνητό του, ενώ εγώ έβγαζα ένα ετοιμόρροπο κτίριο εκεί δίπλα... Βοηθάει αν είμαστε πολλοί και τραβάμε! Μας βλέπουν σαν ομάδα και παύουν αμέσως να ασχολούνται μαζί μας. Ένας φωτογράφος όμως μόνος του με καλή μηχανή μπροστά από ύποπτα μπαρ κινδυνεύει... (Μεταξύ μας όμως, κανείς σοβαρός φωτογράφος δρόμου δεν βγαίνει έξω να δουλέψει με παρέα).
Κάνουμε ότι τραβάμε το φόντο πίσω από το μοντέλο που υποτίθεται ότι έχει ενδιαφέρον. Φυσικά δεν το κοιτάζουμε στα μάτια!
Είμαστε από πριν στημένοι με έτοιμο το κάδρο μας και περιμένουμε το «θύμα» να βρεθεί μόνο του στο στόχαστρο! Χρήσιμος εδώ, αν υπάρχει, ο τηλεχειρισμός. Μαθαίνουμε να χρησιμοποιούμε και τη λειτουργία της αυτοφωτογράφισης.
Μπορούμε να τραβήξουμε έχοντας τη μηχανή στο ύψος της μέσης (ναι, στα τυφλά); Με λίγη εξάσκηση μαθαίνουμε να δουλεύουμε μια χαρά τον ευρυγώνιο έτσι. Αποτέλεσμα: τραβάμε χωρίς να μας βλέπουν κι έχουμε κι ενδιαφέρουσες γωνίες λήψεις!
Βάζουμε ένα φίλο μας ως μοντέλο εκεί που θέλουμε και τραβάμε έτσι υποτίθεται μια αναμνηστική κι αθώα φωτογραφία.
Είναι πιο εύκολο να τραβήξουμε ανθρώπους σε μια άλλη πόλη ή χώρα που κάνουμε τουρισμό απ΄ότι στην πόλη μας. Άλλη η διάθεση, άλλο και το ύφος μας – αυτό του «τουρίστα» που τραβάει ως χαζοχαρούμενος οτιδήποτε του γυαλίσει και κανείς δεν του δίνει σημασία. Μπορούμε να κάνουμε τουρισμό στην ίδια την πόλη μας;
Κάποιες φορές (ειδικά απέναντι σε φιλικές φάτσες) το καλύτερο είναι να ζητήσουμε άδεια. Πρόβλημα εδώ το στήσιμο, αλλά δεν μας εμποδίζει κανείς να ξανατραβήξουμε όταν το μοντέλο μας χαλαρώσει γιατί νομίζει ότι τελειώσαμε...
Αφιερώματα αξιόλογα (π.χ. σε τσιγγάνους, μηχανόβιους, Ολυμπιακούς ή χειμερινούς κολυμβητές) δεν γίνονται από φωτογράφους που είδαν φως και μπήκαν! Πρέπει να ζήσετε μαζί τους, να συζητήσετε, να φάτε, να πιείτε και κάποια στιγμή που θα αρχίσετε να καταλαβαίνετε αυτούς τους ανθρώπους κι αυτοί να σας εμπιστεύονται... τραβάτε και καμιά φωτογραφία. Πάντα με σεβασμό κι απροκατάληπτα. Εξηγείτε από την αρχή τι θέλετε να κάνετε, ζητάτε να σας συστήσουν σε κόσμο, ακούτε με ενδιαφέρον τις ιστορίες τους και υπόσχεστε να τους πάτε φωτογραφίες. Αυτά όμως είναι για πιο έμπειρους φωτογράφους που ξέρουν τι και πώς...
Αν θέλουμε πραγματικά κάτι να το τραβήξουμε, να είμαστε σίγουροι ότι θα βρούμε το κουράγιο και τον τρόπο για να το κάνουμε... Η καλλιτεχνική έμπνευση δεν γνωρίζει όρια.
Αν τώρα μας είναι τόσο δύσκολο, γιατί σώνει και καλά να βγούμε στο δρόμο και να τραβάμε επικίνδυνα μούτρα; Αφού ξέρουμε τόσα άλλα είδη φωτογραφίας να υπάρχουν... Αν βγάλουμε για παράδειγμα με ανεπανάληπτο τρόπο μια σειρά φωτογραφιών με θέμα τα παπούτσια μας, κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν θα σκεφτεί να μας ρωτήσει γιατί δεν βγήκαμε να τραβήξουμε τους νταβατζήδες στην Τρούμπα!
Διαφορετικά να μην ξεχνάμε ποτέ, όσοι είμαστε κυνηγοί της περιπέτειας, όσο πιο ελαφρύς ο εξοπλισμός που κουβαλάμε, τόσο πιο γρήγορα τρέχουμε!

16 Φεβ 2008

ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΤΟ BIOS

Την Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2008, από τις 6 ως τις 11 μ.μ, θα πραγματοποιηθεί στον πολυχώρο BIOS (Πειραιώς 84, Αθήνα), εκδήλωση με τίτλο «Οπτικοακουστικές Προβολές 07», στην οποία θα προβληθούν έργα φωτογραφικών ομάδων και φορέων από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Στο προσεχές μέλλον, οι προβολές θα επαναληφθούν στους χώρους των συμμετεχουσών ομάδων, με πρώτο σταθμό τη Φωτογραφική Λέσχη Λάρισας (29/2, 7/3, 14/3).

Στις «Οπτικοακουστικές Προβολές 07», που οργανώθηκαν από τα μέλη της Πολιτιστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας «ΑΚΠΙ», Μανόλη Κασιμάτη, Άρη Μιχαλόπουλο και Παύλο Σατόγλου, συμμετέχουν οι:

Φωτοδός (Κύπρος), Φωτογραφικό Εργαστήριο Δήμου Χαλκίδας, Φωτογραφικό Εργαστήριο Δήμου Χαϊδαρίου (2006-07), Φωτογραφικό Εργαστήριο Δήμου Πετρούπολης, Φωτογραφικό Εργαστήριο Δήμου Νέας Ιωνίας, Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, Φωτογραφικό Καστρολόγιο, Φωτογραφική Ομάδα 13+1, Φωτογραφική Ομάδα RedPill, Φωτογραφική Ομάδα Ιωαννίνων, Φωτογραφική Ομάδα Mirror Foto, Φωτογραφική Ομάδα Ash In Art, Φωτογραφική Λέσχη Λιβαδειάς, Φωτογραφική Λέσχη Λάρισας, Φωτοπόροι, Φωτοερευνητές, Φωτογραφίζοντας, Πορφυροί Λαμπτήρες, Μαυρομιχάλη 55, Λέσχη Φωτογραφίας και Κινηματογράφου Καρδίτσας, ΙΙΕΚ Ακμή, ΙΙΕΚ Leica Academy, εφτά9, Ευρυγώνιος, Ελεύθερη Σπουδή Φωτογραφίας Πειραϊκού Συνδέσμου, prova d'arte, New Media Art, Fototherapy, f14 Κοινόν Φωτογράφων, f14 Action, contre:act, ARTοποιείο,

και οι προσκεκλημένοι φορείς εξωτερικού:

SeeSaw magazine, Photography Center of UFRGS, Foam magazine / Fotografie museum Amsterdam, Dominic Rouse.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Πληροφορίες:

210 8839678, akpi3akpi@yahoo.gr

ΟΜΑΔΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ